Developer Blog: Shin Megami Tensei x Fire Emblem

12 Ιούν

Illusory Revelatios

Γεια σας, πρώτα από όλα να σας συστηθώ. Είμαι ο Mitsuru Hirata από την Atlus, διευθυντής για το Shin Megami Tensei x Fire Emblem. Παλιότερα έχω εργαστεί ως ο διευθυντής για το Radiant Historia, όπως επίσης και ως βοηθός διευθυντή για το Shin Megami Tensei: Strange Journey.

Έχουν περάσει περίπου 2 μήνες από τότε που ανακοινώσαμε επισήμως αυτό το παιχνίδι, και είμαι σίγουρος ότι πολλοί από εσάς βρεθήκατε προ εκπλήξεως. Ακόμα κι εγώ μονολογούσα: «Ποιος θα το πίστευε ότι μια συνεργασία με το Fire Emblem θα είχε τέτοια έκβαση!» και ήμουν έκπληκτος. Ακόμα κι εγώ, που φτιάχνω το παιχνίδι.

Κοιτάζοντας 25 χρόνια πίσω έχω μερικές αναμνήσεις από τότε που πρωτοείδα το Fire Emblem. Η συσκευασία είχε σχεδιαστεί ώστε να είναι απαλή στην αφή, γεγονός που μου θύμισε μία δημοφιλή ταινία anime. Οι ιδιαιτερότητές του κατάφεραν να διαλύσουν τον τότε νεαρό εαυτό μου, καθώς τότε νόμιζα «Έχω παίξει τόσα πολλά παιχνίδια που ήταν παλούκια στη δυσκολία, αυτό εδώ λοιπόν για εμένα θα είναι εύκολο!»

Μετά, ενώ έπαιζα, κάθε φορά που έχανα ένα σύμμαχο, μουρμούριζα: «Αυ- αυτό το παιχνίδι είναι ο Σατανάς.» Στο τέλος της πρώτης μου φοράς, είχα καταλήξει ανήμπορος, αφού δεν είχα αρκετές μονάδες για να συνεχίσω να πολεμώ. Έβαλα τα κλάματα και ξεκίνησα το παιχνίδι πάλι από την αρχή…

Αυτό το παιχνίδι ήταν λύκος με προβιά προβάτου, σας λέω…

«Ώστε έτσι χρησιμοποιείς αυτήν την έκφραση! Τελικά οι πρόγονοί μας είχαν κάποιες πολύ καλές φράσεις! Χαχαχα!» Τέτοια σκεφτόμουν όταν πατούσα το κουμπί reset καθημερινά και με απόγνωση.

Reset > Στο κρεβάτι μουτρωμένος > Φαγητό > Νέα προσπάθεια > Reset > Στο κρεβάτι μουτρωμένος > Μπάνιο > Νέα προσπάθεια > Reset… χωρίς τελειωμό. Ήταν λες και υπήρχε μια τοξίνη που με ανάγκαζε να συνεχίσω να παίζω ακόμα και όταν ήμουν απογοητευμένος. Ήμουν πλήρως απορροφημένος.

Έτσι γνώρισα το παιχνίδι που με έκανε να χάσω, εν μέρει, την αθωότητά μου. Κατόπιν, η μοίρα επαναλήφθηκε για άλλη μια φορά, και το κουμπί Reset στο Super Famicom όντως χάλασε και αναγκάστηκα να αγοράσω καινούρια κονσόλα. Ακόμα και στο Gameboy Advance, επειδή ήμουν τόσο απορροφημένος για να προβλέψω τις κινήσεις των εχθρών μου σε 2-3 γύρους, έχανα τη στάση μου στο τρένο και πριν το καταλάβω, είχα φτάσει στον τελευταίο σταθμό… Ακόμα και το ταξί που έπαιρνα στη συνέχεια για να πάω σπίτι, ακόμα κι αυτό φέρνει πίσω καλές αναμνήσεις… χαχα…

Παρόλα αυτά, πρέπει να εξομολογηθώ κάτι…

Στην πραγματικότητα είμαι αρκετά άχρηστος στα παιχνίδια στρατηγικής (lol). Μου φαίνεται ότι πρέπει κάποιος να μου ρίξει φάπα και μόνο που το λέω αυτό, αλλά η αλήθεια είναι πως αγαπώ το Fire Emblem.

Πριν από το Fire Emblem, νομίζω ότι το είδος που αποκαλούσαμε «παιχνίδια στρατηγικής» κυρίως ήθελε να «νικήσεις με το σωστό τρόπο, μη δίνεις πολλή έμφαση σε αυτή τη διαδικασία, μια στρατηγική για να νικήσεις είναι σημαντικότερη από τη θέση του χαρακτήρα,» και λοιπά. Για αυτό το λόγο, στις μονάδες δε δινόταν τόση σημασία, και μπορούσες εύκολα να γυρίσεις μια μάχη μόνο με αριθμητική υπεροχή. Τέτοιες καταστάσεις ήταν συχνές… και δεν ήταν και τόσο καλά με αυτές τις συνθήκες.

Το Fire Emblem, όμως, ήταν ένα παιχνίδι στρατηγικής με τελείως διαφορετική προσέγγιση. Έπρεπε να δίνεις πολλή προσοχή στις μονάδες σου! Αν πεθάνουν, δε θα τις ξαναδείς! Ούτε μπορείς απλά να νικήσεις λόγω των αριθμών! Εκτός από τη νίκη αυτή καθαυτή, υπάρχει επίσης μία άλλη ιστορία που γεννιέται όταν ο αγαπημένος σου χαρακτήρας νικάει συνεχόμενες μάχες (ακόμα κι αν είναι αδύναμος).

… Είχα πάθει πλάκα. Καθώς έπαιζα, συνειδητοποίησα πως κάθε φορά που κινούσα ένα χαρακτήρα, κάθε φορά που χτυπούσα τον εχθρό, έγραφα τη δική μου ιστορία για τα γεγονότα μέσα στο κεφάλι μου.

«Ακούστε με, αποθανόντα Draug… Εγώ, ο Armor Knight, θα επιτεθώ σε αυτό το τείχος του κάστρου στη θέση σου! Οι υπόλοιποι, μπείτε από γύρω κρυφά για μια αιφνιδιαστική επίθεση!»

«Μ-Μάλιστα!»

«Μόνο εγώ, ο Pegasus Knight μπορώ να υπερβώ αυτά τα όρη! Πρέπει να προφτάσω τους υπόλοιπους! Οι ζωές τους κινδυνεύουν!»

Και κάπως έτσι ήταν… βέβαια, όλα αυτά μπορεί να είναι λίγο υπερβολικά. Ωστόσο, αισθάνομαι ότι αυτή μπορεί να είναι η μεγαλύτερη γοητεία του Fire Emblem. Πιστεύω ότι ένα άλλο κοινό στοιχείο που έχουμε στα παιχνίδια που φτιάχνουμε στην Atlus είναι ότι ο κάθε χαρακτήρας είναι σημαντικός. Κατά κάποιον τρόπο, σκέφτομαι ότι αυτή η συνεργασία μεταξύ του Fire Emblem και της Atlus δε θα μπορούσε να είναι πιο φυσική! (lol)

To Fire Emblem είναι ένα παιχνίδι γεμάτο αναμνήσεις, συνδεδεμένο και με αγάπη και με μίσος, κάτι που δεν εκφράζεται με μία λέξη, και πριν το καταλάβω, έκανα τη μετάβαση από τη μεριά που το παίζει στη μεριά που το φτιάχνει. Αυτό πρέπει να είναι η μοίρα. Η θανάσιμη γυναίκα που έπαιξε με την παιδική μου ηλικία! Σε περίμενα! Έχουμε προηγούμενα εδώ και πολλά χρόνια!

Είναι λες και κατάφερα να συναντήσω έναν άνθρωπο που ήθελα να συναντήσω για πολλά χρόνια, αλλά από την πρώτη μέρα της ανάπτυξης του παιχνιδιού και αρκετά χρόνια αλλαγών αργότερα, μπορέσαμε να σας δείξουμε το trailer, το οποίο είναι ο καρπός των δικών μου αναμνήσεων μιας 25ετίας.

Όσον αφορά το είδος των αλλαγών, το περιεχόμενο του παιχνιδιού και άλλα τέτοια, ελπίζω να μιλήσουμε για όλα αυτά την επόμενη φορά. Αυτή τη φορά, ήθελα πρώτα να μιλήσω για το τι σημαίνει το Fire Emblem για εμένα (lol).

Κλείνοντας, ορίστε ένα screenshot από κάτι που βρίσκεται τώρα υπό ανάπτυξη…

img_field

Αυτή είναι μια ματιά μέσα σε ένα συγκεκριμένο «μπουντρούμι». Το δείξαμε λίγο στο trailer κατά τη διάρκεια του Nintendo Direct στις 2 Απριλίου, αλλά βλέπετε καθόλου διαφορές από τότε, αν τα συγκρίνετε; Τα textures στο πάτωμα έχουν βελτιωθεί, υπάρχουν περισσότερα αντικείμενα στο περιβάλλον και πάει λέγοντας.

Το trailer από τις 2 Απριλίου δεν είναι το τελικό οπτικό αποτέλεσμα του παιχνιδιού. Θα συνεχίσουμε να βελτιώνουμε την ποιότητα από αυτό το σημείο κι έπειτα και ελπίζουμε να ανυπομονείτε!

Και κάπως έτσι το προσωπικό φτιάχνει το Shin Megami Tensei x Fire Emblem με ζήλο τώρα. Πιστεύω ότι θα μπορέσουμε να δώσουμε περισσότερες πληροφορίες σύντομα, για αυτό, και πάλι, ελπίζουμε να το περιμένετε!

Πηγή

Developer Blog: Shin Megami Tensei x Fire Emblem

About The Author
-

Παναγιώτης Βελώνιας, a.k.a. FoM (και FoMPerama). Ξεκίνησε με ένα Gameboy και λάτρεψε το κατά πολλούς απαίσιο Super Mario Land. Αλλά ήταν το πρώτο που είχε παίξει! Πήρε Nintendo 64, Gamecube, Wii, DS, 3DS, Wii U και new 3DS Majora’s Mask Edition. Αμετανόητος Νιντεντάς. Στον ελεύθερο χρόνο του (από τα games) μπορεί να διδάσκει Αγγλικά. Αγαπάει όλα τα Nintendo Franchises εξίσου, αλλά αν του είχαν πιστόλι στο κεφάλι για να διαλέξει μόνο ένα παιχνίδι ως το αμέσως επόμενο από τη Nintendo, θα ήταν το F-Zero. It’s been too damn long.

Επίσης, έχει αγοράσει και μαθαίνει Ocarina. Αλήθεια.

  • JimLink

    …Τι λες ρε Mitsuru, πάταγες συνέχεια το reset ρε παιδί μου ε; Τα FE δεν είχαν τότε Casual ή Phoenix Mode να ανασταίνονται στον επόμενο γύρο οι χαρακτήρες που ψοφάνε; …

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων