Review: Don’t Starve: Giant Edition

09 Ιούλ

654f3a22-2820-47b9-822d-41b1aaa1ca3f

Το Don’t Starve είναι ένας indie τίτλος που ανήκει στην κατηγορία του survival genre. Δε του φαίνεται, ε; Καθίστε να σας πω τι τράβηξα για να το τελειώσω και να σας διηγηθώ πως επιβίωσα για να καταγράψω την εμπειρία μου και θα καταλάβετε τι σημαίνει ένας δημιουργός να παίρνει την κυριολεξία της λέξης και να την αποτυπώνει με τον κυνικότερο τρόπο στο δημιούργημα του. Στο Don’t starve της Klei entertainment (καλά κάνει και κλαίει) που πρωτοκυκλοφόρησε για PC το 2013, καταλαβαίνει κανείς ότι το όμορφο περιτύλιγμα σκίζεται βίαια από την πρώτη ώρα ενασχόλησης προς τέρψιν μόνο των σκληροπυρηνικών του είδους. Πλέον έχουμε το σωτήριο έτος 2015 και το πόνημα της εταιρίας από την οποία προέρχονται τα απίθανα Μark of the ninja και Shank 1&2, έρχεται δριμύτερο στον παράδεισο των indie games που ακούει στο όνομα wiiU να παίξει με τα νεύρα μας, όπως πριν χρόνια είχε παίξει με αυτά και μιας αντίστοιχης νοοτροπίας survival game στο DS, το αλησμόνητο Lost in blue. Με τη διαφορά ότι εκεί χαιρόσουν στην αρχή με τα touch mini games για να ανάψεις φωτιά, ενώ εδώ ζεις και αναπνέεις για button mashing harvesting.

Σενάριο

O επιστήμονας Wilson ξυπνάει σε έναν αφιλόξενο grotesque κόσμο και προσπαθεί να επιβιώσει εξερευνώντας τον, μη ξέροντας ο θεατής- παίκτης το γιατί και το πως και σχεδόν μάταια θα περιμένει να μάθει. “Βlame Canada”!

Οπτικός Τομέας – Ήχος – Wii U Gamepad

Και ερωτώ κύριοι συνάδελφοι gamers: “Τα όποια θετικά στοιχεία του παιχνιδιού, όπως η εργονομική σχεδίαση του inventory, η καλή διευθέτηση των αντικειμένων μέσα σε αυτό, η χρήση του gamepad κυρίως σαν reαl time χάρτης και εναλλακτικό inventory ή το εξαιρετικό “τύπου Tim Βurton” artwork orientation του τίτλου και η κάπως παράδοξη μουσική και ηχητική επένδυση εν απουσία speech σε διαλόγους με καναδέζικο χιούμορ, είναι όντως αρκετά για να σε αναγκάσουν με το ζόρι να μείνεις μπροστά από την οθόνη του Don’t starve;;; Είναι ικανό το Don’t Starve να σου κλείσει το μάτι, όταν την ίδια στιγμή, στον ίδιο σκληρό δίσκο, σε ένα πολύ κοντινό και παράλληλο ψηφιακό σύμπαν, -αυτό του wiiU- υπάρχουν τίτλοι που δε σε παρακαλάνε, δε σε ικετεύουν να αποπειραθείς να τα παίξεις, μα τουναντίον παρακαλάς εσύ την ειμαρμένη σου να σου βρει ελεύθερο χρόνο να τα λιώσεις στο παιχνίδι;;; Την απάντηση ας τη δώσει όποιος τον άγγιξε το εν λόγω game και από ότι φαίνεται είναι πολλοί.

6867806_orig

Gameplay

Όσο και να περνάει η ώρα στο Don’t Starve, όσο και να προσπαθείς να μη δίνεις σημασία στο επίμονο τριβέλισμα του μυαλού σου οτι δεν υπάρχει κάτι άλλο από αυτό που καχεκτικά και νωχελικά βιώνεις, πραγματικά δεν αλλάζει κάτι ποτέ στο μοτίβο του gameplay, με το οποίο ήρθες σε επαφή στα πρώτα δύο-πέντε-δέκα λεπτά του παιχνιδιού. Το οποίο gameplay σημειωτέον, μη φανταστείτε ότι θυμίζει στο παραμικρό κάποιο gameplay καταιγιστικής δράσης και έντονων συγκινήσεων (όπως π.χ στο How to survive), ώστε να πει κανείς “και μία και δύο και τρεις ώρες να παίζω συνεχόμενα δε θα βαρεθώ καθόλου”. Αντιθέτως, το μυαλό σου ουρλιάζει εσωτερικά “ΒΑΡΙΕΜΑΙ, ΒΑΡΙΕΜΑΙ, ΒΑΡΙΕΜΑΙ”! Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ανούσιες εξηγήσεις των μηχανισμών ενός survival παιχνιδιού για μας τα χαζοαμερικανάκια, λάμπουν δια της απουσίας τους.

H διάρκεια του Don’t starve ποικίλει από gamer σε gamer και πιστέψτε με για κάποιον όχι και πολύ “επιστήμονα” survivor μπορεί το βάσανο να κρατήσει και 15 ώρες. Από το πρώτο λεπτό μέχρι και το τέλος του παιχνιδιού ο βασικός χαρακτήρας του παιχνιδιού Wilson μαζεύει και μαζεύει και μαζεύει και μαζεύει και μαζεύει και μαζεύει και κάποια στιγμή χρησιμοποιεί, συνδυάζει, χρησιμοποιεί, συνδυάζει, τρώει, τρώει τρώει, κατασκευάζει όπλα και εργαλεία, όπως φακούς και εξοπλισμό προφύλαξης, ξανά φτιάχνει, επισκευάζει και ξανά συλλέγει και στο τέλος έρχεται το βράδυ… και μέσα στο χαμό του inventory πρέπει να βρεις υλικά για να ανάψεις φωτιά, ώστε να ξαναφάς και να προστατευτείς από θηρία και ανήμερα που στην πέφτουν με κατάλευκα blinkin eyes από το πουθενά, χωρίς καμιά εξήγηση και αιτία, πέραν του ότι έτσι έκρινε το sandbox σύστημα πιστών. Ειδικά για τους λάτρεις των 8/16bit παιχνιδιών Zelda που έχουν συνηθίσει όταν κοιτάνε τη συγκεκριμένη προοπτική παιχνιδιού, να τρέμει το φυλλοκάρδι τους από ανυπομονησία για το τι επιφυλάσσει η συνέχεια του gameplay, είναι αποκαρδιωτικό να συνειδητοποιείς ότι πρέπει να περάσουν άπειρες ώρες harvesting για να καταλήξει κάπου το παιχνίδι.

Set_Piece_Maxwell_Statue

Το περίεργο δε της υπόθεσης  είναι ότι ο τίτλος θα πρεπε να λέγεται “Don’t Die, Don’t Starve, Don’t Sleep”! Διότι αν τα βάλουμε όλα με σειρά σοβαρότητας εντός του gameplay μηχανισμού, περισσότερες ήταν οι φορές που πέθανα από εχθρό και ξανάρχισα από την αρχή, παρά από πείνα! ΝΑΙ καλά ακούσατε, από την αρχή, όπως ακριβώς λειτουργεί στο zombiU το όλο εγχείρημα, αλλά με αποτυχημένη και μη εμπνευσμένη απόδοση εδώ! Το δε Don’t sleep στην πιο ορθόδοξη προτεινόμενη version του τίτλου κολλάει με την παράκληση του δημιουργού προς τον παίκτη να αντέξει και να μη τον πάρει ο ύπνος από τη βαρεμάρα και την επαναληπτικότητα της κατάστασης, μέχρι το σημείο που θα αρχίσει ο παίκτης να εθίζεται από την ίδια την επανάληψη. Έτσι, κάθε φορά που αλλάζει το “αμμοκουτένιο” γεωπολιτικό τερέν του κόσμου που εξερευνά ο δύσμοιρος Wilson, το Don’t Starve προσφέρει στο εκάστοτε θύμα των 7.99 euro μια ψευδαίσθηση ποικιλίας και “οδυσσειακής μαστοριάς” σε ένα τόσο random gameplay, χωρίς ίχνος tutorial ή σεναριακού κινήτρου για να μπορείς να υποστείς τουλάχιστον τα “ταντάλεια μαρτύρια”!

Τελικό συμπέρασμα

Εγώ από μέρους μου είχα χρέος να το τελειώσω όχι μόνο λόγω ιδιότητας, αλλά και λόγω προσωπικής παιχνιδομαζοχιστικής ιδιοσυγκρασίας και δυστυχώς ή ευτυχώς το κείμενο μου δεν μπορεί να μην είναι φορτισμένο, διότι τιμολογιακά υπάρχουν άπειροι τίτλοι στην ίδια τιμή που δείχνουν και παίζονται ως ολοκληρωμένοι τίτλοι, ενώ το Don’t starve δε σέβεται τα καλά του στοιχεία και δρα ως flash/unity free game, χωρίς να θέλω να τα προσβάλλω τα συγκεκριμένα, διότι έχουν επίγνωση και τα ίδια σαν δημιουργήματα, αλλά και αυτοί που τα προτιμάνε για τον ελεύθερο τους χρόνο. Το βάθος των μηχανισμών υπάρχει, αλλά το σύνολο του gameplay νοσεί και πάνω από όλα πεινάει! Πεινάει πολύ!

2,5 / 5

  • Κονσόλα: Wii U
  • Εκδότης: Klei Entertainment
  • Εταιρεία Ανάπτυξης: Klei Entertainment
  • Διάθεση: Ψηφιακή από το Nintendo eShop
  • Παίχτες: 1
  • Online στοιχεία: Ναι

Review: Don’t Starve: Giant Edition

About The Author
-

O Γιάννης παίζει videogames από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Φυσικά και ξέρει πως είναι από κοντά ένα NES ή ένα Αtari 2600, πόσο μάλλον ένα SNES ή ένα Sega Mega Drive. Ποτέ δεν τέθηκε θέμα αμφισβήτησης της ταυτότητας του ως gamer και κάθε μέρα μεταξύ λογοθεραπείας, οικογένειας μετά τέκνου και drumming σε μπάντα παίζει και 2-3 games όταν καταλαγιάζουν όλα μές στη νυχτιά. Επίσης είναι ερωτευμένος με τη γυναίκα του και δεν ονειρεύεται η ζωή του να ήταν κάτι άλλο από αυτό που είναι, μιας και είτε στη πραγματική διάσταση, είτε στη ψηφιακή διάσταση περνάει υπέροχα! Το τσιγάρο αν και είναι κακό για την υγεία, όπως λέει ο πνευμονολόγος πατέρας του, δεν παύει όμως να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχικής του απόλαυσης, ειδικά την ιερή στιγμή που παρακολουθεί ένα extended cutscene ή τους τίτλους τέλους του κάθε game, με το οποίο καταπιάνεται, μιας και ό,τι παίζει τερματίζει»

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων