Review: Legend of Kay: Anniversary Edition

02 Σεπ

Δέκα χρόνια μετά από την πρωτότυπη κυκλοφορία του, το Legend of Kay -πόνημα των Neon studios και της Jowood Productions- βρήκε ξανά καταφύγιο στo WiiU ως anniversary edition. Το παιχνίδι έχοντας περάσει από εμφανές lifting, διεκδικεί πλέον στις καρδιές των φίλων των action- adventure games μία θέση, που δικαιωματικά έπρεπε να έχει κατακτήσει από την playstation2 era…ή μήπως όχι;

Σενάριο

Το Legend of Kay εξιστορεί τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα σε ένα φιλήσυχο νησί που κατοικείται όχι από ανθρώπους, αλλά από διάφορα ζώα με ανθρώπινο ανάστημα και λαλιά, όπως γάτες, χελώνες, λαγοί, βατράχια, pandas κ.α. Την ηρεμία του νησιού και την εναρμονισμένη ζωή των κατοίκων του, έρχονται κάποτε να ταράξουν ορδές από γορίλες και αρουραίους, οι οποίες επιτάσσουν το νησί για πολλά χρόνια. Τα λογής ζώα του νησιού με τα χρόνια έχουν παρατήσει τις όποιες προσπάθειες επανάστασης και έχουν υποταχθεί πλήρως, υπακούοντας σε κάθε παράλογη επιταγή του πρωθυπουργού Sun και του Τak , του αρουραίου αλχημιστή. Έτσι λοιπόν, έρχεται μια ωραία πρωία, όπου αποφασίζεται με το “έτσι θέλω” να κλείσει το dojo ενός γηραιού μεθύστακα γάτου, πάλαι ποτέ θρύλου στις πολεμικές τέχνες, ο οποίος τυγχάνει να εκπαιδεύει τον ήρωα μας Kay. Ο Kay ως το ελπιδοφόρο “τζόβενο” της γατοφάρας, ενοχλείται αφόρητα από το κλείσιμο του dojo και αποφασίζει να σηκώσει κεφάλι με την ορμή και την αφέλεια της εφηβείας και να αποτινάξει τα δεσμά όλων των φυλών του νησιού, εξουδετερώνοντας τους δυνάστες τους.

γιατί άραγε οι μύθοι των πολεμικών τεχνών το ρίχνουν στο ποτό μετά από χρόνια:

Gameplay

Το Legend of Kay είναι ένας άξιος εκπρόσωπος των 3D person action adventure games της 128bit γενιάς. Ο Kay κατευθύνεται με αναλογικό χειρισμό προς όλες τις κατευθύνσεις σε τρισδιάστατο περιβάλλον, όπως π.χ. στα 3D Zelda, αλλά σε πολύ πιο περιορισμένα τετραγωνικά μέτρα. Δεν έχουμε να κάνουμε ούτε με ένα γραμμικό platform, αλλά ούτε και με ένα open world παιχνίδι, όπου ανά πάσα στιγμή μπορείς να επισκεφτείς την κάθε περιοχή του κόσμου. Αν μου επιτρεπόταν ο οξύμωρος όρος, θα αποκαλούσα το Legend of Kay σαν ένα γραμμικό open world παιχνίδι.

Ο σκελετός του παιχνιδιού αποτελείται από chapters- πίστες που μέσα σε αυτές ο παίκτης εξερευνάει, παλεύει και ξιφομαχεί σε σημεία της πίστας που λειτουργούν σαν kill rooms, λύνει γρίφους, κάνει θελήματα με αντάλλαγμα διάφορα upgrades, τρέχει σε αγώνες πάνω σε αγριόχοιρους, πάει βαρκάδες μέσα σε βάλτους και φυσικά στο τέλος  αντιμετωπίζει και κάποιο boss. Μέχρι επομένως, να φτάσει ο παίκτης στο τέλος του εκάστοτε chapter υπάρχει η ευκαιρία για πισωγυρίσματα στις περιοχές της πίστας, αλλά προσοχή αν φτάσετε στο Boss room χωρίς να έχετε ολοκληρώσει sub quests, χάνετε γενικά και την ευκαιρία, αφού το plot προχωράει και το “chapter- πίστα” αλλάζει.

Σε κάθε πίστα, υπάρχουν διάσπαρτα ιαπωνικά καντήλια, όπου προσεγγίζοντας τα ο Kay, κάνει αυτόματο save, οπότε ο παίκτης καλό είναι να ανάβει και κανα κερί που και που, γιατι άμα ξεχαστεί για ώρα και χάσει τις ζωές του, θα πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή του chapter. Μέσα στην κάθε πίστα βέβαια υπάρχει και ένας πλανόδιος πωλητής, ο οποίος με το ανάλογο αντίτιμο, μπορεί να σου προμηθεύσει από life potion, βόμβες, πανοπλίες, potion μαγείας, μέχρι και upgrades μπάρας ζωής και μπάρας μαγείας. Τα λεφτά για τις αγορές βρίσκονται κυρίως μετά από την εξόντωση των εχθρών,  ενώ το καλό ψάξιμο μέσα στην πίστα αποφέρει πολύτιμους καρπούς, όπως νέα weapons, primary και secondary, τα οποία με τη σειρά τους ανοίγουν νέα κρυφά μονοπάτια και διευκολύνουν το ταξίδι του ήρωα . Η ενδυνάμωση του χαρακτήρα δεν προέρχεται μόνο μέσω αγορών, αλλά και μέσω συγκομιδής κίτρινων, μπλε και κόκκινων κρυστάλλων, οι οποίοι βρίσκονται σε παράταξη και σε καίρια σημεία της κάθε πίστας, πολλές φορές παίζοντας και το ρόλο του καθοδηγητή.

οι μάχες είναι μπελαλίδικες και απαιτούν εκμάθηση του συστήματος μάχης!

Οι μηχανισμοί μάχης έχουν βάθος και πρέπει ο παίκτης να μάθει καλά τους συνδυασμούς επιθέσεων, την λειτουργία της άμυνας, αλλά και την έξυπνη χρήση των βοηθητικών αντικειμένων που υπάρχουν στο real time inventory του Kay, αλλιώς η ήττα είναι μαθηματικώς βέβαιη και το gameover δε θα αργήσει να φανεί. Ο παίκτης μπορεί να χρειαστεί να αντιμετωπίσει και 6 και 7 αντιπάλους ταυτόχρονα, που επιτίθενται ο καθένας με το δικό του τρόπο και στρατηγική, οπότε το button mashing είναι καταδικασμένο. Σαν αρνητικό πρέπει να αναφερθεί η απουσία του μηχανισμού enemy lock ή κάποιας fight cameras, με αποτέλεσμα ώρες ώρες ο παίκτης να παλεύει με την οπτική γωνία παράλληλα και με τους εχθρούς, αλλά μπορείς να πεις ότι έχει κι αυτό τη γοητεία του. Τα bosses είναι πολλά και ενδιαφέροντα και εκπροσωπούν όλη την πανίδα του νησιού. Γενικά το gameplay βρωμάει playstation2 και παιχνίδια τύπου Ratchet and Clunk, πράγμα διόλου αρνητικό, αλλά πλέον όταν το παίζεις το 2015 νοιώθεις ότι ασχολείσαι με κάτι παλιομοδίτικα δοσμένο.

Οπτικός τομέας

Το Legend of Kay, δεν είναι η σπάνια περίπτωση remastered, όπως αυτή του Wind Waker HD, που νόμιζες πως επρόκειτο για κανονικό remake. Τα γραφικά σαφώς έχουν υποστεί μεγάλες βελτιώσεις από την αρχική version του PS2, σαφώς έχει επέλθει η ποθητή HD αναβάθμιση των textures, σαφώς έχουν προστεθεί κάποια εφέ φωτισμού, φωτιάς, υγρού στοιχείου, σαφώς αυξήθηκαν κάπως τα πολύγονα στους χαρακτήρες, αλλά όλα αυτά δεν είναι αρκετά για να κρύψουν την καταγωγή του σχεδιασμού του τίτλου, που δεν είναι άλλη από την 128bit εποχή και μάλιστα από του πιο αδύναμου μηχανήματος σε γραφικά της εποχής, μιας και αν βάζαμε δίπλα δίπλα το Legend of Kay του PS2, π.χ. με το Mario Sunshine, θα δημιουργούταν ένα λογικό αντιληπτικό κενό σχετικά με το τι εστί 128bit era. Το παιχνίδι ρολάρει ωραία, με πολλά καρέ το δευτερόλεπτο, χωρίς framedrops και υπάρχουν στιγμές που δείχνει πολύ όμορφο, αλλά στο μεγαλύτερο του κομμάτι δείχνει άδειο και παρωχημένο, οπότε όστις δηλώνει “graphic whore” ας μην ξετυλίξει τον θρύλο τούτο.

Η επιλογή εξιστόρησης του τίτλου ανά chapter είναι έξυπνη, αλλά επίσης εξυπηρετεί μια άλλη εποχή, όπου μέσω στατικών comic πλαισίων εξομαλύνεται η ασχήμια των in game cut scenes που χρησιμοποιούν την graphic engine του παιχνιδιού. Δε με χάλασε, αλλά δε με τρέλανε κιόλας, διότι άλλο να βλέπεις εισαγωγή από noir αστυνομικό θρίλερ με τέτοιο τρόπο, κι άλλο γατάκια σαμουράι και γορίλες. Τα τελευταία όπως και να το δει κανείς, δε σε εμπνέουν και ιδιαίτερα να τα αντιμετωπίσεις αρτιστικά στα σοβαρά. Γενικά ο οπτικός τομέας ικανοποιεί μόνο τους νοσταλγούς της προ-προηγούμενης γενιάς.

το story υπό μορφή κόμικ..

Ήχος

Εδώ είναι που πρέπει να πυροβολήσουμε όλους τους voice actors μαζί με τους σεναριογράφους που γράψαν τους διαλόγους. Πρόκειται για απερίγραπτα και ανέπνευστα voice actings εφαρμοσμένα σε ξύλινους διαλόγους, που πραγματικά, ένα μεταφρασμένo jrpg στα αγγλικά, φαντάζει ακουστική πανδαισία μπροστά στο Legend of Kay. Αυτό είναι μεγάλο μείον κατά την ταπεινή γνώμη μου, από τη στιγμή που έχουμε να κάνουμε με action adventure ουκ ολίγων ωρών, που όπως και να το κάνουμε, χρειάζεται ο παίκτης και ένα κίνητρο μέσω του story telling, μια κάποια επιβράβευση μέσω έξυπνων και ζωντανών διαλόγων, μα δυστυχώς στην προκειμένη περίπτωση “Elvis has left the building”.

Για να μην υπάρξω σκληρός και άδικος, αξίζει να αναφέρω ότι η μουσική υπόκρουση είναι πολύ όμορφη και ευτυχώς, μόνη της καταφέρνει να παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία της κατάλληλης ατμόσφαιρας για μια περιπέτεια μέσω ασιατικών μουσικών καταβολών.

Gamepad features

το Legend of Kay υποστηρίζει off TV screen gaming και τίποτα παραπάνω, ενώ οι παίκτες μπορούν κάλλιστα να χρησιμοποιήσουν και το pro controller αντ’ αυτού, αν και εφόσον υπάρχει στην κατοχή τους, ως λιγότερο βαριά για το χέρι λύση.

Τελικό συμπέρασμα

Εν κατακλείδι, το Legend of Kay είναι ένας συμπαθής τίτλος που δεν πρόκειται να απογοητεύσει κανέναν από αυτούς που θα το προτιμήσουν είτε στη retail, είτε στη ψηφιακή του μορφή. Το σίγουρο παρόλα αυτά, είναι ότι δεν πρόκειται να συναρπάσει και κανέναν, πέραν ίσως από χρήστες μικρής ηλικίας. Η τιμή αγοράς που λανσάρεται ο τίτλος δεν είναι απαγορευτική και το παιχνίδι είναι ειλικρινές και χωρίς τεχνικά προβλήματα, ενώ οι ώρες ολοκλήρωσης είναι υπέρ το δέον χορταστικές. Οπότε σπεύστε βραδέως!

3,5 / 5

  • Κονσόλα: Nintendo Wii U
  • Εκδότης: Nordic Games
  • Εταιρεία Ανάπτυξης: Kaiko 
  • Διάθεση: Καταστήματα πώλησης Video Games, ψηφιακή από το Nintendo eShop
  • Αριθμός Παικτών: 1 παίκτης
  • Online Στοιχεία: Όχι

Review: Legend of Kay: Anniversary Edition

| eShop, Reviews, Wii U | 5 Σχόλια
About The Author
-

O Γιάννης παίζει videogames από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Φυσικά και ξέρει πως είναι από κοντά ένα NES ή ένα Αtari 2600, πόσο μάλλον ένα SNES ή ένα Sega Mega Drive. Ποτέ δεν τέθηκε θέμα αμφισβήτησης της ταυτότητας του ως gamer και κάθε μέρα μεταξύ λογοθεραπείας, οικογένειας μετά τέκνου και drumming σε μπάντα παίζει και 2-3 games όταν καταλαγιάζουν όλα μές στη νυχτιά. Επίσης είναι ερωτευμένος με τη γυναίκα του και δεν ονειρεύεται η ζωή του να ήταν κάτι άλλο από αυτό που είναι, μιας και είτε στη πραγματική διάσταση, είτε στη ψηφιακή διάσταση περνάει υπέροχα! Το τσιγάρο αν και είναι κακό για την υγεία, όπως λέει ο πνευμονολόγος πατέρας του, δεν παύει όμως να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχικής του απόλαυσης, ειδικά την ιερή στιγμή που παρακολουθεί ένα extended cutscene ή τους τίτλους τέλους του κάθε game, με το οποίο καταπιάνεται, μιας και ό,τι παίζει τερματίζει»

  • glaros

    …γραμμικό open world παιχνίδι… Αυτό !

  • John Kyritsis

    Φιλε έχεις δίκιο για τα κοντρολερς…προσθετω σε λίγο τα Gamepad features που κατά λάθος παρελειψα

  • John Kyritsis

    glaros , το κειμενο ενημερώθηκε..οποτε η απορία σου λύθηκε

  • glaros

    Online στοιχεία δεν είναι το Miiverse και τα leaderboards από τα mini games ?

  • John Kyritsis

    Glaros το miiverse υποστηρίζεται πλεον από όλα τα games πλην από 3-4..οποτε η νοοτροπια μου είναι να αναφερω μονο όταν δεν υποστηριζει miiverse ένα παιχνιδι. Και επισης πραγματικα για ενα τετοιο genre θεωρω ασκοπο το να αναφερθώ σε βαρετα mini games και leaderboards που δε θα ασχοληθεί σχεδόν κανενας αφου προκειται για action adventure κι όχι για το space invaders. Το point μου είναι να ασχοληθώ με το ζουμι ενός τιτλου, κι αν αξιζει τοσο τον κοπο το κυριως game καιαξιζουν και τα secondary modes τοτε κανω μνεια και σε αυτά!δεν ενδιαφέρομαι να “πουλησω” το game το συγκεκριμμενο περιγράφοντας επιπλέον modes επιπεδου freeware…ευγε που τα επισημαίνεις παντως!ελπιζω να σε καλυψα

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων