O Yokoi σχετικά με την αντιπάθειά του για τα RPGs/ρεαλιστικά γραφικά και γιατί το Game Boy δεν είχε χρώμα σε μια απο τις τελευταίες συνεντεύξεις του

08 Ιούλ

 

52ksP

Από μια συνέντευξη με το Gunpei Yokoi…

Σχετικά με το ότι δεν ήταν φίλος των RPGs…

Υπάρχει τεράστια ποικιλία από παιχνίδια στις κονσόλες τώρα, αλλά για μένα, η πλειονότητά τους δεν είναι «παιχνίδια» στην πραγματικότητα. Η λέξη «παιχνίδι» σημαίνει κάτι ανταγωνιστικό, όπου μπορείς να χάσεις ή να κερδίσεις. Όταν κοιτώ τα πρόσφατα παιχνίδια, βλέπω πως αυτή η ποιότητα χάνεται και αυτό που βλέπω ολοένα και περισσότερο είναι παιχνίδια που θέλουν να δώσουν την εμπειρία μιας σύντομης ιστορίας ή μιας ταινίας.

Αυτό είναι εμφανέστατο με τα παιχνίδια ρόλων, όπου το κομμάτι του «παιχνιδιού» δεν είναι το σημαντικότερο και έχω την αίσθηση πως οι δημιουργοί στην πραγματικότητα απλά θέλουν να ζήσεις την ιστορία που έχουν γράψει. Οπότε όταν με ρωτάτε τι πιστεύω για τα παιχνίδια σήμερα, λοιπόν, είναι πολύ δύσκολο ερώτημα για μένα. Θα καταλήξω να λέω ότι τα παιχνίδια του σήμερα απλά δεν είναι παιχνίδια για μένα.

Η ουσία των παιχνιδιών είναι ο ανταγωνισμός και αυτό πιστεύω πως είναι απομεινάρι του παρελθόντος μας ως ζώα και τον ανταγωνισμό για την επικράτηση του ισχυρότερου. Πιστεύω οτι είναι εμφανές καθ’όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, πως οι άνθρωποι με πλούτο και δύναμη θέλουν να έχουν χαρέμια, να αποκτούν γυναίκες…αυτά τα πράγματα είναι στις ρίζες της ανθρωπότητας.

Σχετικά με τον αγώνα για πιο ρεαλιστικά γραφικά…

Αναρωτιέμαι αν αυτοί οι κόσμοι των παιχνιδιών πρέπει στ’αλήθεια να είναι τόσο φωτορεαλιστικοί. Στην πραγματικότητα το θεωρώ περισσότερο σαν μείον αν τα γραφικά είναι πολύ ρεαλιστικά. Υπάρχει μια παρόμοια γραμμή σκέψης στον κόσμο της διασκέδασης – η χρήση φακών απαλής εστίασης όταν κινηματογραφούν γυναίκες, φερ’ειπείν. Όταν γίνεται αυτό, καθένας μπορεί να προβάλλει τη δική του ιδέα της «ομορφιάς» στη γυναίκα που κινηματογραφείται και όλοι θα βλέπουν τη δική τους προσωπική Αφροδίτη.

Αν τα πράγματα είναι υπερβολικά ρεαλιστικά, δεν υπάρχει χώρος για τη φαντασία και η πραγματικότητα των προσώπων που θεωρούσες όμορφα θα αποκαλυφθεί. Ή, για να χρησιμοποιήσω άλλη μια κοινή έκφραση, στην πραγματικότητα είναι πολύ πιο ερωτικό όταν μια γυναίκα αφήνει λίγο δέρμα καλυμμένο. Ακόμα κι αν ένα παιχνίδι δεν έχει τη δυνατότητα να προβάλλει πολύ περίπλοκα γραφικά, πιστεύω ότι η φαντασία σου έχει τη δύναμη να μεταμορφώνει αυτό το ίσως μη αναγνωρίσιμο sprite που ονομάζεται «ρουκέτα» σε μια καταπληκτική, πανίσχυρη, «αληθινή» ρουκέτα.

Περί της δημιουργίας του Game Boy…

Υπήρχε η τεχνολογία να το κάνουμε έγχρωμο. Αλλά και πάλι ήθελα να το κάνουμε ασπρόμαυρο. Αν ζωγραφίσεις δυο κύκλους σε μαυροπίνακα και πεις «αυτό είναι χιονάνθρωπος», όλοι όσοι το βλέπουν θα νιώσουν το λευκό του χιονιού και όλοι θα αναγνωρίσουν διαισθητικά ότι είναι χιονάνθρωπος. Αυτό συμβαίνει γιατί ζούμε σε μια εποχή πληροφορίας και όταν βλέπεις τη ζωγραφιά του χιονάνθρωπου, ο νους γνωρίζει ότι το χρώμα πρέπει να είναι λευκό. Ήμουν σίγουρος γι’αυτό όταν δοκίμασα να παίξω μερικά παιχνίδια του Famicom σε μια ασπρόμαυρη τηλεόραση. Όταν αρχίσεις να παίζεις το παιχνίδι, τα χρώματα δεν έχουν σημασία. Μαγνητίζεσαι, νοητικά, μέσα στον κόσμο του παιχνιδιού.

Στην πραγματικότητα, ήταν δύσκολο να δώσω στη Nintendo να καταλάβει. Εν μέρει, χρησιμοποίησα τη θέση μου στην εταιρία για να τους πιέσω. (γέλια) Αφότου κυκλοφορήσαμε το Game Boy, ένας από την ομάδα μου ήρθε με μια σκυθρωπή έκφραση: «Υπάρχει ένα νέο φορητό στην αγορά παρόμοιο με το δικό μας…» Το πρώτο που τον ρώτησα ήταν: «Η οθόνη είναι έγχρωμη ή ασπρόμαυρη;» Μου απήντησε ότι ήταν έγχρωμη και τον καθησύχασα, «Τότε είμαστε εντάξει.» (γέλια)

Όταν σχεδιάζαμε το υλικό του Game Boy, λάβαμε υπ’όψιν τι είδους λογισμικό θα φτιαχνόταν γι’αυτό και πιστεύω πως αυτή η προσέγγιση είχε ως αποτέλεσμα ένα πολύ αποδοτικό προϊόν. Ο σχεδιασμός του υλικού δεν είναι μόνο το πώς να φτιάξεις το πιο δυνατό πράγμα που μπορείς.

Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του σχεδιασμού του υλικού ανατίθεται σε άλλες εταιρίες, όταν όμως σχεδιάσεις το υλικό χωρίς να λάβεις υπ’όψιν τις ανάγκες των ανθρώπων που θα αναπτύξουν εν τέλει το λογισμικό, καταλήγεις με παραφουσκωμένο υλικό, γεμάτο άσκοπες υπερβάσεις. Ευθύς εξαρχής πρέπει κανείς να σκέφτεται το σχεδιασμό από την προοπτική του υλικού, αλλά και του λογισμικού.

Πηγή 1, Πηγή 2, Πηγή 3

O Yokoi σχετικά με την αντιπάθειά του για τα RPGs/ρεαλιστικά γραφικά και γιατί το Game Boy δεν είχε χρώμα σε μια απο τις τελευταίες συνεντεύξεις του

About The Author
-

Ένας βάρβαρος που βγήκε από τη σπηλιά του στο Βορρά για να γράψει για Νιτέντα. Συμφιλιωμένος πλέον με ξυράφια και ψαλίδια, τριγυρνάει τις νύχτες για αθώα θύματα να προσηλυτίσει στο μαγικό κόσμο των video games. Ο γνωστός MasterV ξαναχτυπά.

  • glaros

    …και για αυτό γουστάρουμε Nintendo…

  • AkiraGr

    ΘΕΟΣ προσκυνώ τον μέγα. Δεν πιανόταν ο άνθρωπος, πολύ μπροστά από την εποχή του.

  • DimoSonic

    Όταν στην Nintendo υπήρχαν έξυπνα μυαλα .

    Τώρα έχουμε : τον Τσακι Τσαν (Iwata) οπου ο ιδιος έχει πει ότι μισεί τα παιχνίδια…
    Τον “cool” (Regie) που νομίζει ότι όλοι είναι κοροιδα και θα συνεχίσουν να παίρνουν αδύναμες κονσόλες…
    Και την μαϊμού (Miyamoto) που παθε ασχαϊμερ και ξέχασε τι σημαίνει gaming…

    Nintendo is DEAD !

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων