Από την ηλικία της 1ης Γυμνασίου που έπαιξα για πρώτη φορά το Kirby’s Dreamland στην ασπρόμαυρη ή μάλλον στην πρασινόμαυρη dot matrix οθόνη του Gameboy, είχα αποκτήσει την εντύπωση ότι ο Kirby, αν ήταν ένα χειροπιαστό αντικείμενο, πρώτον θα τρωγόταν και δεύτερον θα  ήταν αφράτος και θα είχε την υφή και τη γεύση από marshmallow ζαχαρωτά κυλικείου cinema! Ναι αυτά που είναι συνήθως άσπρα και ροζ και μοιάζουν με γυναικεία βαμβάκια καθαρισμού! Δε ξέρω αν ήταν το χρώμα του, δε ξέρω αν ήταν το τροφαντό του και καλοσχεδιασμένο 8bit σχήμα, δε ξέρω ούτε αν έφταιγε το γλυκό του και ευκολοχώνευτο gameplay…ΑΥΤΟ που ξέρω είναι πως ο Kirby ήταν ένα platform για φάγωμα!

Λίγη ιστορία

Ενώ λοιπόν το πρώτο Kirby’s dreamland του 1992 και σχεδόν όλα όσα ακολούθησαν στα εκάστοτε συστήματα της Nintendo, ακολουθούσαν μια πλούσια platforming συνταγή (καλός χειρισμός, έξυπνα levels με κάθετη και οριζόντια αρχιτεκτονική, κρυμμένα μυστικά, νεωτερίστικα και ουσιώδη power ups και μοναδικό στυλ), ξαφνικά το 2004 εμφανίστηκε το «Kirby’s Power Paintbrush» στο νεοφώτιστο τότε DS, το οποίο υποσχόταν ότι θα μπορούσε να αντικαταστήσει επάξια τη δοκιμασμένη συνταγή των προκατόχων του, χωρίς όμως να κάνει έκπτωση στη μέχρι τώρα γευστική εμπειρία της σειράς Kirby. Προκειμένου λοιπόν η Nintendo να μας πείσει για την αναγκαιότητα της προσθήκης touch screen στο φορητό της μηχάνημα, χρησιμοποίησε το πασίγνωστο franchιse, καταφέρνοντας να κατασκευάσει μέσω της HAL ένα hardcore platform, το οποίο παιζόταν μόνο με touch controls, πείραμα πολύ επίφοβο και θρασύ σε μια εποχή που ακόμα δεν υπήρχαν tablet προς ευρεία χρήση κι εκμετάλλευση. Καταλαβαίνετε λοιπόν, τι συνέβη αρχικά στους απανταχού kirboφανατικούς, όταν άκουσαν για ένα παιχνίδι που στην ουσία δε θα είχαν τον πραγματικό έλεγχο του Kirby, αλλά αντ’ αυτού ενός μαγικού πινέλου, το οποίο κατευθύνει τον Kirby προς όλα τα μήκη και τα πλάτη, χαράζοντας ουράνια τόξα μέσω touch controls. Εν τέλει το αποτέλεσμα δικαίωσε τους δημιουργούς και φυσικά όσους το τίμησαν χωρίς παρωπίδες! Ο απόηχος δε των κριτικών εκείνης της εποχής ακόμα ηχεί διθυραμβικά.

Χωρίς μια ματιά στο παρελθόν δε μπορούμε να κατανοήσουμε το παρόν. Δέκα χρόνια μετά τον τίτλο του 2005, όλα έχουν αλλάξει κι όμως όλα τα ίδια έχουν μείνει. Το νέο πόνημα της HAL, Kirby and the Rainbow Paintbrush έρχεται στο πολύπαθο Wii U ως αντάξιος πνευματικός διάδοχος. Καλό ή κακό μόνο ο καθείς μπορεί να κρίνει κατά μόνας. Κατά την ταπεινή μου γνώμη όμως, ευτυχώς που ο Kirby ξαναέμπλεξε σε περιπέτειες με το μαγικό πινέλο και γι’ αυτό, προσεχώς, θα προσπαθήσω να αναλύσω τα κυριότερα συστατικά της νέας προσθήκης στον κόσμο του Kirby, αλλά και γιατί είναι ένα διαμάντι πλασμένο από πηλό.

Σενάριο

Το Rainbow Paintbrush δεν έχει ιδιαίτερη πλοκή, όπως σχεδόν και κανένας platform τίτλος της HAL, αλλά για να μαστε και ειλικρινείς δεν τη χρειάζεται! Είναι ένα παιχνίδι που δίνει βαρύνουσα σημασία τόσο στο ευχάριστο και μεστό του gameplay, όσο και στα γραφικά και την υπέροχη μουσική του, στοιχεία που από μόνα τους αρκούν και περισσεύουν για να σε μυήσουν στον κόσμο του παιχνιδιού. Εν ολίγοις, ο Kirby τρέχει ανέμελος στα πράσινα λιβάδια την ώρα που ο φίλος του ο Waddle Dee ψαρεύει πιο κάτω σε μια λιμνούλα. Ξάφνου ανοίγει μια μαύρη τρύπα στον ορίζοντα, μέσα από την οποία μια «ακτίνα-σκούπα» απομυζεί όλα τα χρώματα και αφήνει σα «στήλη άλατος» χλωρίδα και πανίδα, συμπεριλαμβανομένων του Kirby και του  Waddle Dee. Ξάφνου, ξεπετάγεται μέσα από την τρύπα ένα μαγικό πινέλο γένους θηλυκού που τρέχει να γλυτώσει στην κυριολεξία από 2 γιγαντιαία χέρια. Μην έχοντας άλλη λύση ξαναβάφει τους μαρμαρωμένους φίλους μας, οι οποίοι σώζουν τη νεοαποκτηθείσα φίλη τους και κατόπιν αποφασίζουν όλοι μαζί να περάσουν μέσα από τη μαύρη τρύπα και να δώσουν λύση στο πρόβλημα. Μία δίλεπτη εισαγωγή, περιεκτική, κατανοητή και όμορφα δοσμένη με animation φτιαγμένο από πηλό.

Gameplay

Η ποικιλία ανά πίστα είναι ένα τεράστιο ατού για το Rainbow Paintbrush. Κάθε κόσμος αποτελείται από 4 levels, εκ των οποίων το τελευταίο είναι boss level. Σε κάθε κόσμο υπάρχει πάντα και ένα level, όπου ο Kirby μεταμορφώνεται σε κάποιου είδους όχημα (τανκ, ρουκέτα, υποβρύχιο κ.λ.π). Το κάθε όχημα έχει και το δικό του ξεχωριστό χειρισμό. Στο τανκ, για παράδειγμα, ο χρήστης έχει τον έλεγχο του πολυβόλου, ενώ στο υποβρύχιο υποδεικνύει με taps την κατεύθυνση του υποβρυχίου, ενώ παράλληλα δεν παύει να χειρίζεται και τον σχεδιασμό των ropes που κατευθύνουν κατά το δοκούν τις τορπίλες.

Η κάθε πίστα εκτός από το βασικό goal, δηλαδή του να φτάσει ο Kirby αλώβητος ως το τέρμα, έχει και σύστημα βαθμολογίας μέσω μεταλλίων (χρυσό, αργυρό, χάλκινο), τα οποία εξαρτώνται από τον αριθμό συλλογής αστεριών του εκάστοτε επιπέδου, ενώ επίσης κρύβει καλά ένα μεγάλο αριθμό σεντουκιών (5 ανά πίστα) που αν τα βρει ο Kirby κερδίζει πολλά καλούδια, όπως clay figurines, music tracks και extra modes παιχνιδιού. Εκείνος που θα θέλει να βλέπει συμπληρωμένα δίπλα από την κάθε πίστα όλα τα slots των σεντουκιών και χρυσό μετάλλιο, θα ανταμειφθεί αναλόγως, αφού πρώτα ιδρώσει πολύ για να το πετύχει. Πρέπει να σημειωθεί ότι τα σεντούκια απαιτούν expert skills από τους παίχτες για να αποκτηθούν, καθότι δεν είναι μόνο κρυμμένα, αλλά πολλά από αυτά περιστοιχίζονται από ισχυρά τούβλα, τα οποία σπάνε μόνο με charged special επιθέσεις του Kirby (star dash), επιθέσεις που φυσικά δεν είναι συνεχώς διαθέσιμες, καθότι για να τις αποκτήσει ο Kirby πρέπει να μαζεύει σαν «αδηφάγα σκούπα» κάθε αστεράκι μέσα στην πίστα (100 αστεράκια για κάθε special dash).

Άρα, όποιος θέλει να βρίσκει όλα τα σεντούκια, οφείλει να κάνει προοικονομία στη χρήση των special attacks, αλλά και να έχει και γρήγορη στρατηγική χάραξη των ropes, προκειμένου να μη χάνει τα αστεράκια στις πίστες. Πολλά δε σεντούκια αλλά και αστέρια, κρύβονται μέσα σε δύσκολα προσβάσιμες ειδικές πόρτες, που έχουν απαιτητικά και αγχωτικά mini games των 15 -συνήθως- δευτερολέπτων. Το αγχωτικό της υπόθεσης είναι ότι αν δεν καταφέρει ο παίκτης να ολοκληρώσει το mini puzzle-game, δεν του δίνεται η δυνατότητα να ξαναμπεί στην πόρτα, οπότε αν θέλει να συλλέξει το εν λόγω σεντούκι, πρέπει να ξαναμπεί στην πίστα από την αρχή ή να χάσει επίτηδες, ώστε να ξαναπροσπαθήσει από το τελευταίο checkpoint αν βέβαια τον βολεύει. Εκνευριστικό μεν για πολλούς, καλό τρικ δε για πολλούς άλλους, προκειμένου να ξαναεπισκεφτεί ο παίκτης τις πίστες, αφού ολοκληρώσει το παιχνίδι, ώστε να φτάσει το 100% του παιχνιδιού.

Το gameplay είναι έτσι σχεδιασμένο, ώστε αν κάποιος έχει στόχο απλά να τελειώνει την κάθε πίστα, θα έχει χάσει ένα τεράστιο όγκο της ουσίας του ίδου του gameplay. Η αλήθεια είναι ότι ο χρήστης μαθαίνει να παίζει ουσιαστικά- χωρίς δηλαδή να χαράσσει άσκοπες γραμμές μετά από ένα 3ωρο περίπου ενασχόλησης, το οποίο αποτελεί ήδη το 35% του single mode. Mε το πρώτο πέρασμα των levels, αυτό που νοιώθει ο παίχτης είναι μια αίσθηση ανολοκλήρωτου, όχι από πλευράς του τίτλου, αλλά από πλευράς δικής του και θέλει να επιστρέψει σύντομα, με σκοπό να εφαρμόσει τις παικτικές δεξιότητες που απέκτησε κατά τη διάρκεια των προχωρημένων πιστών στα πρώιμα levels.

Βέβαια, κανείς δεν είπε ότι δεν είναι ένας τίτλος που στοχεύει και στους μικρούς gamers και επειδή το gameplay του δε συγχωρεί εύκολα. Η HAL έχει προνοήσει να υπάρχουν κάποιοι μηχανισμοί διευκόλυνσης, ώστε να μην αποκαρδιωθούν οι αρχάριοι. Για παράδειγμα, αν χάσει ο παίχτης πολλές φορές σε κάποια σημεία, έχει τη δυνατότητα να παραλείψει τα δύσκολα τμήματα των επιπέδων. Αν δε, έχει προμηθευτεί κανείς το kirby amiibo, τότε μπορεί να ξεκλειδώσει τη δυνατότητα για άπειρο star dash, κάτι που διευκολύνει απίστευτα και τη διαδικασία συλλογής των σεντουκιών.

 

Το παιχνίδι έχει απολαυστικά boss battles, μα ίσως η επανεμφάνιση κάποιων bosses σε πιο δύσκολη μορφή, μπορεί να θεωρηθεί από ορισμένους αρνητικό στοιχείο, ή έλλειψη ποικιλίας, αν και δεν παύει να είναι ένα χαρακτηριστικό των Kirby τίτλων «από αρχής κόσμου».

Ευτυχώς για μας που κοπιάσαμε, υπάρχει η δυνατότητα μέσω του μενού του τίτλου να απολαύσουμε όλους τους κερδισμένους μας καρπούς από την ανεύρεση σεντουκιών, τα οποία εξαργυρώνονται σε music tracks και clay figurines. Αν επιλέξουμε από το μενού το «music room», μπορούμε να ακούσουμε όλα τα music tracks που έχουμε ξεκλειδώσει, ενώ αν διαλέξουμε το «figurine showcase», εκεί συναντάμε τοποθετημένες όλες τις φιγούρες του παιχνιδιού σε ειδικό τρισδιάστατο δωμάτιο και με τη χρήση του αναλογικού μοχλού η της touch screen έχουμε την ευκαιρία να τις απολαύσουμε από όλες τις πλευρές και γωνίες θέασης, αλλά και να μάθουμε επιπλέον στοιχεία της ταυτότητας τους. Τέλος υπάρχει και το «secret diary», το οποίο είναι το ημερολόγιο της Elline, του οποίου οι σελίδες συλλέγονται στο τέλος του κάθε level και μας βοηθάει να καταλάβουμε τι ακριβώς συνέβη πριν το συμβάν της «μαύρης τρύπας» στην αρχική εισαγωγή.

Οπτικός Τομέας

Τα in-game graphics δε διαφέρουν από το εισαγωγικό video, ούτε σε ύφος, ούτε σε ποιότητα. Η εικόνα είναι πεντακάθαρη και η ανανέωση των καρέ είναι υψηλή και σταθερή, ακόμα και στο local multiplayer. Κάθε επίπεδο είναι σχεδιασμένο με τις πιο ευφάνταστες παλέτες και οι μπογιές γυαλίζουν πάνω στις επιφάνειες του πηλού, ακριβώς όπως περνάς μια κεραμική επιφάνεια με σμάλτο και στην πραγματικό κόσμο. Η θεματολογία των levels είναι πλούσια: από πράσινες πεδιάδες, αρχαίους τύμβους, πειρατικά καράβια και κοραλλένιους βυθούς, μέχρι παλάτια στους αιθέρες, πυκνά δάση, ηφαίστεια και άλλα.

Ήχος

Τι να πει κανείς για τη μουσική αυτού του τίτλου; 15 ευρώ από τα 39.90 τουλάχιστον θα έπρεπε να δίνονται με το χέρι στην καρδιά μόνο και μόνο για την εκπληκτική μουσική επένδυση. Το soundtrack του Kirby and the Rainbow Paintbrush, είναι ένα μνημείο αφιερωμένο σε όλη την ιστορία της νεότερης μουσικής. Κάθε κομμάτι και αφιέρωμα σε κάθε διαφορετική σχολή ενορχήστρωσης! Jazz, rock, metal, blues, latin, reggae, fusion, progressive, ethnic, alternative, soul, funk, classical, όλα δηλώνουν ηχηρό παρόν. Το σημαντικότερο όλων όμως, είναι ότι η μελωδία του κάθε κομματιού έχει κάτι να σου πει και είναι αναγνωρίσιμη. Κάθε νότα έχει γραφτεί με αγάπη και προσωπικά συνιστώ να παίξετε το παιχνίδι με τα ηχεία ή τα ακουστικά σας στο τέρμα. Αν τα γραφικά του τίτλου σου γεμίζουν το μάτι και το μυαλό, η μουσική αντίστοιχα σου γεμίζει την καρδιά με αισθήματα αγνά, αισιόδοξα και δυνατά.

Multiplayer

Η έλλειψη online multiplayer σε platform τίτλους της Nintendo είναι στενάχωρη, όσο σκέφτεται κανείς τη χαρά που μπορεί να δώσει σε ανθρώπους μοναχικούς που τους είναι σχεδόν αδύνατον να μαζέψουν σπίτι τους άλλους 4 φίλους για να παίξουν μαζί ένα ευχάριστο video game. Η αλήθεια είναι πως αν και ανεκτίμητο το local co-op, πλέον όσο περνάνε τα χρόνια και ο ελεύθερος χρόνος λιγοστεύει, τόσο πιο δύσκολο είναι οι συνθήκες και οι συγκυρίες να δουλέψουν έτσι, ώστε να βρεθούν 4-5 άτομα στον ίδιο χώρο και συγκεκριμένα για να παίξουν video games. Φανταστείτε πόσο ενδιαφέρον θα είχε το nintendoland και το Mario party 8, αν είχαν τη δυνατότητα online multiplayer! Αναλόγως λοιπόν, το ίδιο ισχύει και στο Kirby and the Rainbow Paintbrush. Το multiplayer mode είναι μόνο local! Τα ευχάριστα νέα είναι ότι είναι εθιστικό και ευχάριστο, αφού μπορείς να παίξεις συνεργατικά όλο το παιχνίδι. Ο ένας παίκτης χειρίζεται την Elline (Rainbow Paintbrush) και τον Kirby, ενώ μέχρι άλλοι τρείς παίκτες έχουν από ένα Waddle Dee με διαφορετικό χρώμα, όπου και τον χειρίζονται κανονικά με παραδοσιακά platform controls (σταυρός κατεύθυνσης- πήδημα- επίθεση). κάνοντας χρήση των Wii Remotes ή και του pro controller.

Wii U Gamepad

Όπως και ο προκάτοχος του, έτσι και το Rainbow paintbrush χρησιμοποιεί το ίδιο σύστημα χειρισμού. Ο παίχτης, με τη χρήση της ακίδας αφής του Gamepad, χαράζει πολύχρωμα ropes μέσα σε όλη την επιφάνεια της οθόνης, κατευθύνοντας τον Kirby, όπου κι όπως θέλει, είτε στο έδαφος, είτε υποθαλασσίως, είτε εναέρια. Ο Kirby υπακούει σε physics και κανόνες, στους οποίους θα υπάκουε μια νερόμπαλα με μαγνητικές ιδιότητες, διότι άλλοτε βρίσκεται πάνω στα πολύχρωμα ropes κι άλλοτε κάτω από αυτά, κρεμάμενη και προσκολλημένη. Τα ropes δεν έχουν μόνο την ιδιότητα να κατευθύνουν τον Kirby, αλλά μπορούν και να εμποδίζουν ιδιότητες από φυσικά φαινόμενα που συναντώνται στις επιμέρους πίστες, όπως π.χ. καταρράκτες που με την ορμή τους δεν επιτρέπουν στον Kirby να έχει πρόσβαση σε ψηλότερα ή κρυφά σημεία. Μπορούν επίσης να δημιουργήσουν προστατευτικά τείχη σε εχθρούς και σε επιθέσεις τους όπως οι ρουκέτες. Η μόνη επιρροή που έχει άμεσα ο gamer στον Kirby είναι η επιτάχυνση της κατρακύλας του και η σπινιαριστή επίθεση (dash) προς τους εχθρούς του, ενέργειες που και οι δύο γίνονται με ένα tap πάνω στον ίδιο το χαρακτήρα, είτε επίγεια, είτε εναέρια. Η οθόνη του Gamepad κατέχει πρωτεύουσα σημασία στο παιχνίδι, με αποτέλεσμα η οθόνη της τηλεόρασης να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα, αφού σπάνια ο παίκτης θα σηκώσει κεφάλι προς αυτήν, όμως δεν παύει να είναι η βασική πηγή θέασης των υπολοίπων παικτών στο Multiplayer mode.

Τελικό συμπέρασμα

Εν κατακλείδι, το Kirby and the Rainbow Paintbrush είναι ένα πήλινο αριστούργημα, που κρατάει όλα τα καλά της κεραμικής τεχνοτροπίας και αποτάσσεται όλων των αδυναμιών της. Είναι πανέμορφο αλλά όχι εύθραυστο. Προσφέρει μια πανδαισία hardcore gaming σε χαριτωμένο παιδικό περιτύλιγμα, τέτοιο που μόνο μια «ακομπλεξάριστη» εταιρία θα προσέφερε εν έτει 2015. Οι 7 κόσμοι με τα 3 levels -συν ένα boss level σε κάθε κόσμο- έχουν την ιδιότητα να ξαφνιάζουν και να κρατάν το ενδιαφέρον των παιχτών αμείωτο, είτε με τα πρωτότυπα σκηνικά και τον έξυπνο σχεδιασμό τους, είτε με την ποικιλία τους σε επίπεδο gameplay. O γράφων χρειάστηκε 7 ώρες και κάτι ψιλά για να ολοκληρώσει το single player mode μόλις στο 83%, που σημαίνει ότι η επιπλέον ενασχόληση για το 100%, το local multiplayer και τα time attack challenges, πολύ άνετα μπορούν να προσθέσουν άλλο ένα εξάωρο ενασχόλησης. Τα 39.90 ευρώ ή τα 35.90 αντίστοιχα για όσους έχουν κατεβασμένο οποιοδήποτε παλιότερο Kirby στο wiiUeshop είναι ένα λογικό αντίτιμο για ένα από τα νοστιμότερα φετινά games του Wii U. Κι όπως λέει κι ο λαϊκός τροβαδούρος μας «Kirby μου Kirby μου πλασμένε από πηλό, κάνεις ό,τι θέλεις το μυαλό μου, Kirby μου, Kirby μου πλασμένε απ’ το θεό (τη Nintendo εννοεί), κάνεις ό,τι θες το χειρισμό μου!»

4 / 5

  • Κονσόλα: Wii U
  • Εκδότης: Nintendo
  • Εταιρεία Ανάπτυξης: HAL Laboratory
  • Διάθεση: Καταστήματα πώλησης video games – Ψηφιακή από το Nintendo eShop
  • Παίχτες: 1-4
  • Online στοιχεία: Όχι

Review: Kirby and the Rainbow Paintbrush

About The Author
- O Γιάννης παίζει videogames από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Φυσικά και ξέρει πως είναι από κοντά ένα NES ή ένα Αtari 2600, πόσο μάλλον ένα SNES ή ένα Sega Mega Drive. Ποτέ δεν τέθηκε θέμα αμφισβήτησης της ταυτότητας του ως gamer και κάθε μέρα μεταξύ λογοθεραπείας, οικογένειας μετά τέκνου και drumming σε μπάντα παίζει και 2-3 games όταν καταλαγιάζουν όλα μές στη νυχτιά. Επίσης είναι ερωτευμένος με τη γυναίκα του και δεν ονειρεύεται η ζωή του να ήταν κάτι άλλο από αυτό που είναι, μιας και είτε στη πραγματική διάσταση, είτε στη ψηφιακή διάσταση περνάει υπέροχα! Το τσιγάρο αν και είναι κακό για την υγεία, όπως λέει ο πνευμονολόγος πατέρας του, δεν παύει όμως να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχικής του απόλαυσης, ειδικά την ιερή στιγμή που παρακολουθεί ένα extended cutscene ή τους τίτλους τέλους του κάθε game, με το οποίο καταπιάνεται, μιας και ό,τι παίζει τερματίζει»
  • shidai

    Αναλυτικότατη κριτική χαράς το κουράγιο σου, πραγματικά δεν
    σου ξέφυγε τίποτα. Μπράβο γενικά στην ομάδα του Ν.next γιατί πριν γράψετε
    μια κριτική έχετε παίξει τo παιχνίδι, το λέω με σιγουριά γιατί είμαι κάτοχος του παιχνιδιού και δεν γράφεις ούτε μια ανακρίβεια. Να πω μόνο ότι το συνεργατικό παιχνίδι του δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, σε βρίσκω λίγο υπερβολικό (πρέπει να λατρεύεις τον kirby), αδικούμε έτσι εκπληκτικές προσπάθειες για παράδειγμα το συνεργατικό παιχνίδι του New Super Mario Bros U.

    • John Kyritsis

      σ ευχαριστω πολυ για τα καλα σου λογια··το κουραγιο υπαρχει αφου βγαινει απο εσω η αναγκη να γραφω επιτελους για αυτα που βιωνω παιζοντας!ως προς το multi έχεις ένα δικιο, διοτι δεν ειναι οτι λατρευω τον kirby, αλλα επαιξα συνεργατικο με τη γυναικα μου και τον τριχρονο γιο μου ο οποιος ειχε το wiiupad και επεσε πολυ χαμογελο και γελιο!οποτε ισως υπερεβαλα··να μπαινετε να σχολιαζετε··θελουμε feedback και υποσχομαστε πως οτι review ανεβαζουμε ειναι σιγουρο πως θα το χουμε λιωσει το game πριν γραψουμε!

  • Constantinos Lapiotis

    Δεν περίμενα κάτι λιγότερο. Πολύ καλογραμμένο το review. Εύγε 🙂

  • JimLink

    Πολύ ωραίο review. Ο τίτλος δεν με ενδιαφέρει, αλλά ήταν πολύ ευχάριστο στο διάβασμα. Συγχαρητήρια και καλή συνέχεια.

  • AkiraGr

    Best of the Best by the Best. Ok τώρα βλογάω τα γένια μας. χοχοχοχοχο