Loading the player...
More  
   

Όταν πρωτοαντίκρυσα στην Ε3 του 2002 το πολυαναμενόμενο νέο Zelda για το Gamecube, δεν αποτέλεσα εξαίρεση από τη μάζα των Zeldoμανιακών που εκ πρώτης απογοητεύτηκαν οικτρά με το θέαμα. Όταν όμως, τελικά πήρα στα χέρια μου τον τίτλο και τον έβαλα στη mini dvd θήκη του κύβου, ένα δάκρυ κύλισε όταν έγινα κοινωνός ενός έμβιου αλληλεπιδραστικού καρτούν, που όμοιο του δεν είχε ματα-υπάρξει. Τα χρόνια πέρασαν κι αν και περιμέναμε να σκάσει μύτη ο απόγονος του Wind Waker στο Gamecube ή στο wii, αντ’ αυτού το phantom hourglass ξεπρόβαλε μέσω της dual screen και ιδιώς με very touching controls. 2015 και μετά από ένα επικό facelift του Wind Waker στο wiiU, η Nintendo μας προσφέρει μέσω της virtual console το Phantom Hourglass, σε όλο του το μεγαλείο.

Σενάριο

Η γνωστή μας Tetra, η ατίθαση ξανθιά κι έφηβη πειρατίνα, με το εκρηκτικό της ταμπεραμέντο και το τουπέ που προδίδει τις πριγκηπικές της καταβολές, έπειτα από τη θρυλική διάσωση της από το παιδί με τα πράσινα ρούχα, σαλπάρει για νέες περιπέτειες. Μιας και όσοι έχουν παίξει το Wind Waker ξέρουν ότι δεν είναι άλλη από την princess Zelda, οπότε είναι γραφτό της μοίρας του Link να την ακολουθεί παρέα με την υπόλοιπη πειρατοπαρέα. Σκοπός του ταξιδιού τους είναι η ανακάλυψη του θρυλικού ghost ship, πράγμα που δεν αργεί να συμβεί. Η Tetra δυστυχώς, ορμώμενη από γυναικεία ανυπομονησία, πηδάει πρώτη πάνω στο πλοίο-φάντασμα, το οποίο αυτόματα δημιουργεί ένα πέπλο από σύννεφα. Κι ενώ η φωνή της σπαράζει για βοήθεια ο Link πηδάει και πιάνεται από την κουπαστή, μάταια όμως, διότι γλιστράει και πέφτει στη θάλασσα. Την επόμενη μέρα, ο Link ξυπνάει για ακόμα μια φορά ναυαγός σ’ ένα νησί, από τι άλλο; … μα από μια μικροσκοπική νεράιδα.

πάμε πάλι τα ίδια…κι αυτό είναι ΤΕΛΕΙΟ!

Gameplay

Το Zelda Phantom Hourglass είναι το 1ο Zelda με την κλασσική οπτική άνωθεν μα με 3d μηχανή γραφικών. Επομένως, η εμπειρία θυμίζει 16bit Zelda, όπως το a Link to a past, εμπειρία εμπλουτισμένη όμως, από τα καλά μιας 3d μηχανής που προσφέρει όμορφα zoom in και zoom out της κάμερας, αλλά και μια πιο 3d person εμπειρία σε συγκεκριμένα sections του παιχνιδιού, όπως στα boss fights και στο gameplay πλοήγησης με καράβι από νησί σε νησί!

Για αυτούς τους λίγους που δεν ξέρουν τι θα πει Zelda, θα τους κάνουμε τη χάρη
(αν και δε θα πρεπε) για μια σύντομη αναφορά για τα βασικά στοιχεία του gameplay των παιχνιδιών του πολυαγαπημένου πρωταγωνιστή με τα πράσινα ρούχα, Το παιχνίδι είναι ο ορισμός του action-rpg- adventure. Περιλαμβάνει εξερεύνηση κόσμου, μάχες, dungeons, bosses, secrets, quests και sub- quests, αναβάθμιση εξοπλισμού, upgrades, γρίφους και φυσικά παραμυθένιο σενάριο.

Το Phantom Hourglass, έχει όλα τα κλασσικά αυτά χαρακτηριστικά κι ακόμα περισσότερα. Eπιπροσθέτως, με ό,τι καταπιάνεται εντός του παιχνιδιού, είτε πρόκειται για μάχη, είτε για dungeon exploration, είτε για sailing, είτε για puzzle solving, το κάνει άψογα και εις βάθος, ποτέ μα ποτέ επιδερμικά. Το μεγάλο στοίχημα του director Daiki Iwamoto και του producer Eiji Aonuma του 14ου έπους της σειράς Zelda, ήταν να μπορέσουν να φτιάξουν ένα υψηλής ραπτικής Zelda για το φορητό DS, που από τη μία να εκμεταλλεύεται το αδύναμο 3d hardware, χωρίς να περιορίζει το περιβάλλον του κόσμου σε έκταση, κι από την άλλη να αντιπροσωπεύεται από ένα σχήμα χειρισμού με touch controls, το οποίο να καλύπτει όλους τους τέλειους μηχανισμούς των zelda, που εξελίσσονται εδώ και 25+ χρόνια.

Τελικά, τα κατάφεραν στο έπακρο και μάλιστα εφηύραν και πολύ έξυπνες εφαρμογές της touch screen στην επίλυση γρίφων αλλά και στην χρήση του ίδιου του phantom hourglass, του special δηλαδή item, πάνω στο οποίο έχει χτιστεί όλο το σενάριο και το gameplay του τίτλου. Η touch screen είναι ένας real time χάρτης, πάνω στον οποίο μπορούμε να γράψουμε σαν να ήτανε τεφτέρι, αλλά και να ζωγραφίσουμε αριθμούς ή γεωμετρικά patterns, τα οποία έχουν μαγικές ιδιότητες.

“..η πάνω οθόνη κατεβαίνει στη touch screen, προκειμένου ο χρήστης να σημειώσει με το stylus κατευθύνσεις και σημαντικά στοιχεία για την επίλυση γρίφων¨”

Ο Link κινείται προς όλες τις κατευθύνσεις, με απίστευτη ευκολία, ακολουθώντας σαν το σκυλάκι από πίσω την Ciela, το νεραϊδικό, που δεν είναι άλλο από τo πιστό μας Stylus. Άρα, εμείς ελέγχουμε τη Ciela, κι αυτή καθοδηγεί τον Link. Με τον ίδιο τρόπο, ζωγραφίζοντας με γρήγορες κινήσεις γραμμές μπροστά από τον Link, ενεργοποιείται το σπαθί, το οποίο είναι πλήρως ελεγχόμενο και δεν είναι τυχαίες οι επιθέσεις του, αλλά συνάδουν με τις κινήσεις του Stylus. O Link μπορεί να κάνει μέχρι και τις κλασσικές κωλοτούμπες, αν ο παίκτης χαράσσει μικρά κυκλάκια στην άκρη της οθόνης. Το άνοιγμα σεντουκιών κι η αλληλεπίδραση με αντικείμενα, όπως το σήκωμα πέτρας ή το άνοιγμα πόρτας γίνεται με απλό άγγιγμα του αντικειμένου, ενώ σε μεγάλα αντικείμενα που πρέπει να σπρωχτούν, αγγίζοντας τα, βγαίνουν εικονίδια με βελάκια κατευθύνσεως. Αν προσπαθούσα να ονομάσω το πρωτοπόρο σχήμα χειρισμού για το Phantom Hourglass, θα του έδινα τον τίτλο “real time point and click”.

“..αν δε παίξει κανείς, δεν πρόκειται από τα λόγια να καταλάβει πόσο έξυπνος και εύχρηστος είναι ο βασικός χειρισμός μέσω touch controls”

Το παιχνίδι έχει βάθος και διάρκεια μεγάλη, όπως όλα τα zelda, ενώ ο χάρτης του κόσμου δεν είναι εμφανής ολόκληρος από την αρχή. Έπειτα από ανάκτηση του πολυπόθητου αντικειμένου στο τέλος του κάθε dungeon, ο Link επιστρέφει εκ νέου στο temple of the ocean King, το οποίο κάθε φορά μπορεί και το εξερευνά όλο και πιο πολύ, εκμεταλλευόμενος τα νεοαποκτηθέντα εργαλεία, προκειμένου να ανακαλύψει νέους χάρτες, που θα ξεκλειδώσουν με τη σειρά τους νέα νησιά και dungeons. Αξίζει να επισημάνουμε ότι ακόμα και η χρήση του μικροφώνου χρησιμοποιείται για επίλυση γρίφων.

Ο πιο έξυπνος όμως, χειρισμός του παιχνιδιού αφορά τον έλεγχο του μικρού ατμόπλοιου με το οποίο ταξιδεύει ο Link. Χαράσσεις κυριολεκτικά πορεία με το stylus πάνω στο χάρτη και το καράβι ξεκινάει. Αν θες να σταματήσεις, υπάρχει κουμπί που κλείνεις τις μηχανές ή ακόμα και για όπισθεν. Τα κουμπιά αυτά απεικονίζονται πάνω στην touch screen, ενώ υπάρχει κουμπί εντολής κανονιοβολισμού και στόχευσης μέσω stylus. Εννοείται, πως ανά πάσα στιγμή ο παίκτης μπορεί να αλλάξει ρότα ανά πάσα στιγμή, χαράσσοντας νέα διαδρομή.

“τα γραφικά κάνουν bam ότι είναι φυσική συνέχεια του Zelda Wind Waker, μια πανέξυπνη επιλογή για το αδύναμο ds”

Οπτικός τομέας

Τα γραφικά είναι από τα καλύτερα που μπορεί να συναντήσει κανείς στους τίτλους που προέρχονται από το φορητό DS και πάνω από όλα είναι άξια αναφοράς, διότι κατάφεραν να δημιουργήσουν τον θεμιτό παραλληλισμό τους με τα πρωτοποριακά γραφικά του Wind Waker. Σίγουρα υπάρχει πολύ τρεμόπαιγμα της εικόνας, σίγουρα υπάρχει αρκετό πιξελάρισμα πάνω στις υφές και τα πρόσωπα, αλλά το τελικό αποτέλεσμα είναι άξιο συγχαρητηρίων για μια τεχνολογία που κρατάει από εποχής N64.

“τα boss fights εκμεταλλεύονται πανέξυπνα την ύπαρξη των δύο οθονών, δημιουργώντας μια ανορθόδοξη κατακόρυφη widescreen εμπειρία. “

Ήχος

Όλοι οι γνώριμοι ευχάριστοι κι εκνευριστικοί ήχοι συνάμα που είτε έχουν συντροφεύσει, είτε έχουν στοιχειώσει τα βράδια μας είναι εδώ. Οι περισσότεροι ήχοι είναι παρμένοι από του Wind Waker  πιο συγκεκριμένα, ακριβώς ώστε όλα να υποδεικνύουν τις ευγενείς και πειρατικές συνάμα καταβολές του. Δε θα γράψω άλλα όμως. Είναι βαρετό να επαναλαμβανόμαστε εδώ και 25 χρόνια για το πόσο ονειρικό και επικό είναι το soundtrack των Zelda και οι παραλλαγές του, αλλά και το πως καταφέρνει και λάμπει δια της απουσίας της η speech των χαρακτήρων, καθώς αντικαθίσταται από άναρθρες χιουμοριστικές κραυγές. Απλά ο έχων “ευήκοον ούς” ακουέτο:

Gamepad features/multiplayer

Το gamepad του wiiU είναι λουκούμι για ένα τέτοιο παιχνίδι, καθότι, λόγω οθόνης μπορεί και παρουσιάζει πολλές επιλογές οπτικής. Μπορεί κανείς να παίξει το παιχνίδι με χρήση της TV για την πάνω οθόνη  του DS και με χρήση της οθόνης του gamepad για την κάτω οθόνη του DS. Μπορεί να παίζει με οριζόντια απεικόνιση του παιχνιδιού αποκλειστικά στο gamepad, δείχνοντας παράλληλα και το ίδιο το ds μέσα στην οθόνη, κάτι που δε με βολεύει προσωπικά, διότι είναι πολύ μικρή η εικόνα του gameplay, όπως υπάρχει και η πιο καλή κατά την ταπεινή μου γνώμη επιλογή της κάθετης- κατακόρυφης απεικόνισης και των δύο οθονών του DS στο gamepad, όπου έχεις την ιδανικότερη χρήση όλων των ιντσών της οθόνης και διατίθεται για παιχνίδια που έχουν πλήρη έλεγχο από την ακίδα αφής. Τέλος, υπάρχει και μία ακόμα επιλογή όπου στην οριζόντια οθόνη του gamepad υπάρχουν και οι δύο οθόνες δίπλα δίπλα, με τη μία να ναι πιο μεγάλη κι η άλλη πιο μικρή. Δυστυχώς το κομμάτι του του local/online multiplayer, το οποίο ομολογουμένως ήταν πολύ ευχάριστο στην original έκδοση, δε λειτουργεί κι αυτό είναι κρίμα, αλλά ας μη γελιόμαστε, ποτέ δεν αγόρασε κανείς Zelda για Multiplayer ως τώρα.

Τελικό συμπέρασμα

Είτε έχετε DS είτε WiiU και στις δύο περιπτώσεις δεν έχετε ουδεμία δικαιολογία για να μην αγοράσετε ένα διαμάντι του φορητού και μη gaming. Άλλωστε αν είστε λάτρεις του Wind Waker και θα θέλατε να συνεχίσετε τo parallel timeline αυτού του έπους, -ειδικά στους έχοντες του Zelda Wind Waker HD-, το Zelda Phantom hourglass, καθώς και το Zelda Spirit tracks (το τελευταίο αυτού του timeline) είναι οι καλύτερη παρέα για την επερχόμενη χριστουγεννιάτικη θαλπωρή.

  • Κονσόλα: Nintendo 3DS
  • Ανάπτυξη:EAD Nintendo
  • Έκδοση: Nintendo
  • Είδος: Action Adventure
  • Διάθεση: Ψηφιακή, μέσω του Nintendo eShop
  • Αριθμός παιχτών: 1-2 Παίχτες
  • Συνδεσιμότητα: Nintendo Network, Miiverse
  • Ημερομηνία κυκλοφορίας (Ευρώπη): 12 Νοεμβρίου 2016
  • Μορφή: Έκδοση λιανικής, ψηφιακή έκδοση (μέσω Wii U eShop)

Review: The Legend of Zelda: Phantom Hourglass

About The Author
-

O Γιάννης παίζει videogames από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Φυσικά και ξέρει πως είναι από κοντά ένα NES ή ένα Αtari 2600, πόσο μάλλον ένα SNES ή ένα Sega Mega Drive. Ποτέ δεν τέθηκε θέμα αμφισβήτησης της ταυτότητας του ως gamer και κάθε μέρα μεταξύ λογοθεραπείας, οικογένειας μετά τέκνου και drumming σε μπάντα παίζει και 2-3 games όταν καταλαγιάζουν όλα μές στη νυχτιά. Επίσης είναι ερωτευμένος με τη γυναίκα του και δεν ονειρεύεται η ζωή του να ήταν κάτι άλλο από αυτό που είναι, μιας και είτε στη πραγματική διάσταση, είτε στη ψηφιακή διάσταση περνάει υπέροχα! Το τσιγάρο αν και είναι κακό για την υγεία, όπως λέει ο πνευμονολόγος πατέρας του, δεν παύει όμως να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχικής του απόλαυσης, ειδικά την ιερή στιγμή που παρακολουθεί ένα extended cutscene ή τους τίτλους τέλους του κάθε game, με το οποίο καταπιάνεται, μιας και ό,τι παίζει τερματίζει»

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων