Review: EDGE

11 Ιούλ

1373042394_8162_edge

Το πρώτο παιχνίδι που έπαιξα από Two Tribes ήταν το Toki Tori 2+. Εντυπωσιάστηκα πολύ και έτσι αποφάσισα να αγοράσω όλα τα παιχνίδια τους. Πολύ καλά έκανα από ό,τι φαίνεται. Το EDGE είναι ένα καθαρόαιμο retro παιχνίδι πλατφόρμας που χρειάζεται και τεχνική και έχει μπόλικη διασκέδαση να προσφέρει.

Σενάριο

Σενάριο; Παιδιά, το EDGE δεν έχει σενάριο. Είναι ατόφιο gameplay.

Gameplay

Όλο το ζουμί του τίτλου είναι εδώ. Στην ουσία, ελέγχεις έναν κύβο ο οποίος μπορεί να κυλά προς τέσσερις κατευθύνσεις πάνω στις έδρες του. Κουνώντας τον κύβο, πρέπει να περάσετε πάνω από 100 επίπεδα κλιμακούμενης δυσκολίας τα οποία περιέχουν εμπόδια, εκπλήξεις, και πολλά κενά να πέσετε μέσα.

Αυτά τα πλακάκια πέφτουν μόλις πατάτε πάνω τους. Πανικός!

Είναι ασύλληπτο το πως κατάφεραν να φτιάξουν ένα παιχνίδι τόσο τεχνικό, που χρειάζεται αρκετή ακρίβεια, και το μόνο που πατάς είναι οι τέσσερις κατευθύνσεις του σταυρού. Οι πίστες παρουσιάζονται σε ισομετρική οπτική γωνία. Στην αρχή είναι λίγο δύσκολο να συνηθίσεις το χειρισμό, καθώς ο σταυρός είναι κάθετα και οριζόντια ενώ οι κατευθύνσεις επί της οθόνης είναι διαγώνια. Κάθε κατεύθυνση του σταυρού αντιστοιχεί σε μια κατεύθυνση στην οθόνη, και στις επιλογές του παιχνιδιού μπορείτε να ορίσετε αν το πάνω (↑) θα πηγαίνει βορειοδυτικά ή βορειοανατολικά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις υπόλοιπες κατευθύνσεις.

Κάθε πίστα έχει βαθμολογία στο τέλος της, η οποία βασίζεται στην απόδοσή σας: ο χρόνος που σας πήρε, πόσες φορές πέσατε στο κενό και πόσα «πρίσματα» μαζέψατε. Τα τελευταία είναι μικροσκοπικοί κύβοι κρυμμένοι σε πολύ καλά σημεία στην πίστα (άλλα φαίνονται και με το μάτι) τα οποία δίνουν και αυξημένη ταχύτητα στον κύβο για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα. Οι βαθμοί ξεκινούν από D, C, B, A, S και S+ (μόνο για Jedi). Για να πάρετε Α και πάνω, πρέπει να έχετε όλα τα πρίσματα.

Μια άλλη βασική τεχνική που από ένα σημείο και μετά θα πρέπει να μάθετε, είναι το edging, όπως λέει και ο τίτλος. Με προσεκτικά, επαναλαμβανόμενα πατήματα στο σταυρό, ο κύβος μπορεί να «πιάνεται» πάνω σε επιφάνειες με μία γωνία του και να αιωρείται. Όχι μόνο αυτό είναι απαραίτητο από ένα σημείο και έπειτα, αλλά επίσης ο συνολικός χρόνος edging αφαιρείται από τον τελικό χρόνο της πίστας, άρα στη συνέχεια θα μπορείτε να το εκμεταλλευτείτε για να εξοικονομείτε χρόνο ενώ περιμένετε να συμβεί κάτι άλλο στην πίστα, καθώς οι πίστες είναι διαρκώς σε κίνηση.

To Edging εν δράσει.

Αν και φαινομενικά οι μηχανισμοί του παιχνιδιού είναι πολύ απλοί, οι πίστες έχουν μεγάλη πρόκληση και πολλές φρέσκες ιδέες που διατηρούν το ενδιαφέρον του παίκτη σε υψηλά επίπεδα. Ορίστε και 2 pro tips από κάποιον που το έχει τελειώσει με όλα τα πρίσματα:

  1. Μην επιχειρήσετε να παίξετε με το μοχλό. Χρειάζεται υψηλή ακρίβεια να να μην κάνετε παραπάνω «βήμα» με τον κύβο, ώστε να μην φουντάρετε στο διάστημα. Επίσης, το edging με το μοχλό είναι αδύνατον.
  2. Στην πάνω αριστερή γωνία της οθόνης υπάρχει ένας χάρτης σε κάτοψη. Φροντίστε να τον συμβουλεύεστε συχνά, καθώς το παιχνίδι, λόγω ισομετρικής οπτικής, διαθέτει πολλές οπτικές ψευδαισθήσεις και μυστικά τα οποία φανερώνει ο χάρτης. Χρειάζεται και ο χάρτης και η όψη της ίδιας της πίστας πολλές φορές, για να ολοκληρώσετε ένα επίπεδο με επιτυχία.

Οπτικός τομέας

Στα γραφικά επικρατεί η απόλυτη καθαρότητα και ο μινιμαλισμός. Το παιχνίδι είναι αρκετά ελαφρύ και παρουσιάζεται με άνεση στα 1080p με 60fps και anti-aliasing. Κυριαρχούν τα ουδέτερα χρώματα και δίνεται και μια αίσθηση ότι βρίσκεστε στο διάστημα. Αν και δεν είναι τεχνολογικό επίτευγμα, ο οπτικός τομέας προσφέρει ένα μοναδικό αισθητικό αποτέλεσμα, άρα θα πω ότι κάνει τη δουλειά του και με το παραπάνω.

Μεγάλο μέρος ενός επιπέδου από μακριά. Η κάμερα δε διατηρεί πάντα την ίδια απόσταση από τη δράση.

Ήχος

Στον ήχο, θεωρώ ότι το παιχνίδι προσφέρει μερικές από τις πιο ωραίες 16-bit μελωδίες που έχω ακούσει. Άλλα κομμάτια θα σας γεμίσουν ενέργεια, άλλα αποπνέουν ένα ανεξήγητο μυστήριο, άλλα θα σας ενθουσιάσουν και άλλα θα σας ηρεμήσουν. Άλλα κομμάτια μου θυμίζουν παραλία και άλλα κομμάτια είναι τόσο ψυχεδελικά που θυμίζουν εύκολα τα πρώιμα κομμάτια των Pink Floyd. Γενικά η ατμόσφαιρα που διαμορφώνει ο ήχος μαζί με τα γραφικά είναι μοναδική, και πιστεύω ότι δύσκολα απαντάται σε άλλους τίτλους. Όσον αφορά τη μουσική, μπορείτε να την ακούσετε δωρεάν όλη σε αυτήν τη σελίδα. Μπορείτε επίσης να την αγοράσετε για ένα μικρό αντίτιμο ώστε να την έχετε μαζί σας παντού.

Το παιχνίδι «τριπάρει» όταν συλλέγετε ένα πρίσμα και κινείστε πιο γρήγορα.

Τα ηχητικά εφέ δεν είναι πολυάριθμα, αλλά είναι πολύ σωστά. Ο ήχος που έχει ο κύβος όταν κυλάει, δίνει την αίσθηση ότι οι έδρες του ξεκολλούν από το έδαφος. Η «ρομποτική» φωνή που εκφωνεί τον τίτλο κάθε πίστας προσθέτει κι αυτή στο ύφος του παιχνιδιού μία δόση μυστηρίου και αν παίζετε για αρκετή ώρα, μπορεί να νομίσετε ότι είστε ο κύβος.

Wii U Gamepad

Τίποτα το ιδιαίτερο. Υποστηρίζεται off-TV play.

Τελικό συμπέρασμα

Ρίξτε μια ματιά και στην παρουσίαση του παιχνιδιού.

Είτε το θέλετε στο 3DS με 3D, για να βοηθάει στις οπτικές ψευδαισθήσεις, είτε στο Wii U για τη Full HD εμπειρία, το EDGE είναι ένα διαμάντι. Η άποψή μου είναι ότι δεν πρέπει να λείπει από καμία συλλογή, ειδικά αν αναλογιστούμε την εξευτελιστική του τιμή: μόλις €1.99! Μάλιστα, μέχρι τις 23 Ιουλίου 2015, μπορείτε να το προμηθευτείτε στην απίστευτη τιμή των €0.79 αρκεί να έχετε τουλάχιστον έναν άλλο τίτλο από την προωθητική ενέργεια του Wii U eShop (δείτε αναλυτικά εδώ). Εγώ του βάζω άριστα χωρίς κανέναν ενδοιασμό, και θεωρώ ότι με τέτοια τιμή είναι ένα εξαιρετικό πακέτo που θα πρέπει ο καθένας να το δοκιμάσει. Όσον αφορά την προσφορά, δεν το συζητάω. Η μη αγορά του EDGE για €0.79 αποτελεί έγκλημα κατά του gaming.

5 / 5

  • Κονσόλα: Wii U, 3DS
  • Εκδότης: Mobigame
  • Εταιρεία Ανάπτυξης: Two Tribes
  • Διάθεση: Ψηφιακή από το Nintendo eShop
  • Παίχτες: 1
  • Online στοιχεία: Όχι

Review: EDGE

| 3DS, eShop, indies, Reviews, Wii U | 0 Comments
About The Author
-

Παναγιώτης Βελώνιας, a.k.a. FoM (και FoMPerama). Ξεκίνησε με ένα Gameboy και λάτρεψε το κατά πολλούς απαίσιο Super Mario Land. Αλλά ήταν το πρώτο που είχε παίξει! Πήρε Nintendo 64, Gamecube, Wii, DS, 3DS, Wii U και new 3DS Majora’s Mask Edition. Αμετανόητος Νιντεντάς. Στον ελεύθερο χρόνο του (από τα games) μπορεί να διδάσκει Αγγλικά. Αγαπάει όλα τα Nintendo Franchises εξίσου, αλλά αν του είχαν πιστόλι στο κεφάλι για να διαλέξει μόνο ένα παιχνίδι ως το αμέσως επόμενο από τη Nintendo, θα ήταν το F-Zero. It’s been too damn long.

Επίσης, έχει αγοράσει και μαθαίνει Ocarina. Αλήθεια.

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων