iankysyrath

O Γιάννης παίζει videogames από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Φυσικά και ξέρει πως είναι από κοντά ένα NES ή ένα Αtari 2600, πόσο μάλλον ένα SNES ή ένα Sega Mega Drive. Ποτέ δεν τέθηκε θέμα αμφισβήτησης της ταυτότητας του ως gamer και κάθε μέρα μεταξύ λογοθεραπείας, οικογένειας μετά τέκνου και drumming σε μπάντα παίζει και 2-3 games όταν καταλαγιάζουν όλα μές στη νυχτιά. Επίσης είναι ερωτευμένος με τη γυναίκα του και δεν ονειρεύεται η ζωή του να ήταν κάτι άλλο από αυτό που είναι, μιας και είτε στη πραγματική διάσταση, είτε στη ψηφιακή διάσταση περνάει υπέροχα! Το τσιγάρο αν και είναι κακό για την υγεία, όπως λέει ο πνευμονολόγος πατέρας του, δεν παύει όμως να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχικής του απόλαυσης, ειδικά την ιερή στιγμή που παρακολουθεί ένα extended cutscene ή τους τίτλους τέλους του κάθε game, με το οποίο καταπιάνεται, μιας και ό,τι παίζει τερματίζει»

8 χρόνια έχουν περάσει από τότε που η τύχη μου χαμογέλασε και βρέθηκα να βολτάρω στην παραλία της Leblon, της Ipanema και της Copa Cabanna πίνοντας χυμό καρύδας και caipirinha, χαζεύοντας foot volley, capoeira και ηλιοκαμμένα βραζιλιάνικα κορμιά, ενώ το βράδυ λούφαζα σε clubs με live funk rock- jazz μπάντες και traditional βραζιλιάνικες μουσικές, μπας και […]

Read more

Δε φανταζόμουν ότι για το λατρεμένο twilight princess , το οποίο για 5η φορά πλέον  ξανατερμάτισα στο 100%, σπαταλώντας, ευτυχώς, ποιοτικά τον κατά τα άλλα ανύπαρκτο ελεύθερο μου χρόνο, θα μου ήταν τόσο μα τόσο δύσκολο να γράψω ένα review. Μα πως να μην είναι δύσκολο, όταν το παιχνίδι αυτό ξεχειλίζει από αρετές και τόσα μα […]

Read more

Όταν μου έρχεται στο μυαλό το Prince of Persia,  το μυαλό μου ταξιδεύει με μαγικό χαλί στο δυστοπικό flashback και με ένα flashback μεταφέρομαι στο Oddworld: Abe’s odyssee. Με ακριβώς αυτήν την χρονική σειρά  έπαιξα νεότερος τους παραπάνω τίτλους και ομολογουμένως, αυτά τα 3 παιχνίδια αποτελούν το λόγο που έγινα θιασώτης του accurate platforming/adventure genre. Και όποιος δε ξέρει τι εστί “accurate platforming”, προφανώς […]

Read more

Όταν πρωτοαντίκρυσα στην Ε3 του 2002 το πολυαναμενόμενο νέο Zelda για το Gamecube, δεν αποτέλεσα εξαίρεση από τη μάζα των Zeldoμανιακών που εκ πρώτης απογοητεύτηκαν οικτρά με το θέαμα. Όταν όμως, τελικά πήρα στα χέρια μου τον τίτλο και τον έβαλα στη mini dvd θήκη του κύβου, ένα δάκρυ κύλισε όταν έγινα κοινωνός ενός έμβιου αλληλεπιδραστικού […]

Read more

Εισαγωγή Ο Edmunt MCmillen και ο Florian Himsl τον Σεπτέμβριο του 2011, κατασκεύασαν ένα εθιστικό dungeon shoot em up Zelda clone με sandbox καταρροές, του οποίου η αποδοχή από το κοινό μόνο τον εφιάλτη του Isaac, -του μικρού κλαμένου μωρού- δε θύμιζε. Τόσο ήταν το ενδιαφέρον της πρώτης flash έκδοσης του τίτλου, που το 2014 […]

Read more

Εισαγωγή H Unity  το 2010 έδωσε σε πολλούς θνητούς ανθρώπους την ευκαιρία να γίνουν προγραμματιστές από το σπίτι τους, μέσω των απλών θνητών υπολογιστών τους. Ευκαιρία που με λίγο μεράκι, με μια πρωτότυπη ιδέα και με πολλή δουλειά, γέννησε αρκετούς αξιοπρόσεχτους και φρέσκους τίτλους. Ένας από αυτούς ήταν το Octodad, o πρόγονος του Dadliest Catch, τίτλος που […]

Read more

Το year walk είναι από τις περιπτώσεις των παιχνιδιών που από τα πρώτα λεπτά επαφής μαζί του, αρχίζεις να αναρωτιέσαι πως και δεν έγινε ταινία ή πως θα ήταν αν είχε γίνει ταινία. Στην περίπτωση των Jonas Tarestad και Simon Flesser, διακρίνουμε ακριβώς αυτήν την ιδέα πίσω από το concept του Year Walk κι ας μη ξέρουμε εξ αρχής ότι όντως επρόκειτο για σενάριο τανίας που από τα αστεία στα σοβαρά κατέληξε σε ένα περίεργο και ενοχλητικά αρρωστημένο adventure, που πολλοί horror σκηνοθέτες θα ζήλευαν.

Read more

Εισαγωγή Για την Toxic Games ο κύβος ερρίφθη μέσα από μαθητικό project, καρπός των 3 ιδρυτικών μελών της, Dave Hall, Daniel de la Rocha και Jonathan Savery. Καρπός, ο οποίος άνθισε μέσω του οργανισμού Indie Fund και εν τέλει τοποθετήθηκε στα ψηφιακά ράφια του Steam to 2011. Τέσσερα χρόνια μετά, το Q.U.B.E. έφτασε ως director's cut έκδοση στο eshop του wiiU από τoν publisher Grip digital, προσκαλώντας και προκαλώντας την τετράγωνη λογική των Nintendo gamers να ανταπεξέλθει στους κλειστοφοβικούς του γρίφους.

Read more

Δέκα χρόνια μετά από την πρωτότυπη κυκλοφορία του, το Legend of Kay -πόνημα των Neon studios και της Jowood Productions- βρήκε ξανά καταφύγιο στo WiiU ως anniversary edition. Το παιχνίδι έχοντας περάσει από εμφανές lifting, διεκδικεί πλέον στις καρδιές των φίλων των action- adventure games μία θέση, που δικαιωματικά έπρεπε να έχει κατακτήσει από την […]

Read more

Και ναι εγένετο! Επιτέλους, μετά από 23 χρόνια, “σβέστηκε” ο διακαής μου πόθος να κάνω review σε παιχνίδι που έκανε την εμφάνιση του  από τότε που διάβαζα ξένα περιοδικά για videogames κι ονειρευόμουν κάποια μέρα να γράφω στο Gamepro. Το Streets of Rage 2 του 1992 και φυσικός διάδοχος του Streets of Rage, γνωστό και ως Bare Knuckles, ανήκει πλέον […]

Read more

Τον Iwata τον πρωτοείδα σε ένα E3 video του 2001, στην παρουσίαση του επερχόμενου τότε gamecube, το οποίο εσωκλείοταν σε ένα ενημερωτικό vcd ελληνικού περιοδικού για videogames. Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση ήταν η αστεία προφορά και η φωνή του. Αυτός ο άνθρωπος εξ αρχής μου φαινόταν ότι δεν του πήγαινε το κουστούμι και το “στημένο”. Δε θύμιζε τον […]

Read more

Το Don’t Starve είναι ένας indie τίτλος που ανήκει στην κατηγορία του survival genre. Δε του φαίνεται, ε; Καθίστε να σας πω τι τράβηξα για να το τελειώσω και να σας διηγηθώ πως επιβίωσα για να καταγράψω την εμπειρία μου και θα καταλάβετε τι σημαίνει ένας δημιουργός να παίρνει την κυριολεξία της λέξης και να την […]

Read more

Tο παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι το Epic Yarn ανήκει στις σπάνιες περιπτώσεις στην ιστορία των videogames που το εν λόγω franchise θα συνεχιστεί όχι από τον ίδιο χαρακτήρα που το έκανε διάσημο, δηλαδή τον Kirby (ο οποίος έγινε πιο συμπαγής τελευταία), αλλά από τον γνωστό εμπλεκόμενο- διαπλεκόμενο Yoshi. Το ποιος χαρακτήρας από τους δύο προαναφερθέντες είναι πιο αξιαγάπητος και “γούτσου-γούτσου” […]

Read more

Από την ηλικία της 1ης Γυμνασίου που έπαιξα για πρώτη φορά το Kirby’s Dreamland στην ασπρόμαυρη ή μάλλον στην πρασινόμαυρη dot matrix οθόνη του Gameboy, είχα αποκτήσει την εντύπωση ότι ο Kirby, αν ήταν ένα χειροπιαστό αντικείμενο, πρώτον θα τρωγόταν και δεύτερον θα  ήταν αφράτος και θα είχε την υφή και τη γεύση από marshmallow ζαχαρωτά […]

Read more

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων